Ես Միլանում էի, երբ այդ ակումբի մեծագույն ժամանակներն էին․ Նոայի դարպասապահի պատմությունը

2019/20 մրցաշրջանի մեկնարկից Երևանի «Նոայի» դարպասը պաշտպանում է 25-ամյա իտալացի դարպասապահ Վալերիո Վիմերկատին. 10 տարի հանդես գալով «Միլանի» պատանեկան և երիտասարդական թիմերում՝ Վիմերկատին իր փորձն ու գիտելիքներն այժմ փորձում է ծառայեցնել արդեն երևանյան թիմին:

ArmSport-ն իտալացի դարպասապահի հետ խոսել է «Նոայում» հայտնվելու, թիմի առջև դրված բարձր նպատակների մի մասնիկը դառնալու ցանկության, ԲԽ-ի ընթացիկ առաջնության վերսկսման և այլնի մասին.

Մեկ ամսում շատ խաղեր ենք անցկացնելու. կարծես՝ աշխարհի մինի առաջնություն լինի

Վիմերկատիի խոսքով, «Նոայում» ուրախ են, որ կորոնավիրուսով պայմանավորված դադարից հետո Հայաստանի առաջնությունը վերջապես վերսկսվել է ու իրենք խաղադաշտ վերադառնալու հնարավորություն են ստացել.

«2 ամիս տանը գտնվելուց հետո շատ ուրախ ենք, որ վերջապես առաջնությունը վերսկսվեց ու մենք վերադարձանք խաղադաշտ. մենք այստեղ ենք հենց ֆուտբոլ խաղալու համար: Իհարկե, հիմա շատ ավելի դժվար է, քանի որ շատ շոգ է: Եվ հետո, ստիպված ենք մեկ ամսվա ընթացքում շատ խաղեր անցկացնել: Բայց ունենք այն, ինչ ունենք: Կարծես՝ աշխարհի մինի առաջնություն լինի:

Պետք է կենտրոնանանք յուրաքանչյուր խաղի վրա, քանի որ ամեն խաղ շատ կարևոր է լինելու»,- ասում է Վիմերկատին ու ամփոփում դադարից հետո անցկացրած երեք խաղերը.

«Նոան» երկու անգամ նույն հաշվով հաղթեց «Ալաշկերտին» (1-0), ինչպես նաև ոչ-ոքի խաղաց «Լոռիի» (2-2) հետ.

«Առաջնությունը լավ սկսեցինք, հաղթեցինք «Ալաշկերտին», հետո ոչ-ոքի խաղացինք «Լոռիի» հետ: «Լոռիի» հետ խաղում ինձ շատ ուրախացրեց թիմի արձագանքը. մրցակիցն առաջինն էր առաջ անցել հաշվի մեջ, իսկ հետո հաշիվը դարձրեց 2-1. այսինքն 2 անգամ մենք զիջողի դերում էինք, բայց կարողացանք ցույց տալ մեր ուժը: Ամեն դեպքում, «Լոռիի» հետ ոչ-ոքին հաջող արդյունք չեմ կարող համարել, քանի որ 2 միավոր կորցրեցինք: Գիտենք, որ այս պայքարում մենք պետք է փորձենք հաղթել յուրաքանչյուր խաղում:

Ինչ վերաբերում է «Ալաշկերտի» հետ երկրորդ խաղին, պետք է ասեմ, որ շատ ծանր խաղ էր: Շատ-շատ շոգ էր, դժվար էր անգամ վազելը, երկու թիմն էլ խաղի հենց սկզբից կարելի է ասել՝ էներգիա չուներ, քանի որ իսկապես շատ շոգ էր: Երեք օրը մեկ այս շոգին խաղալը սպանում է բոլոր թիմերին: Խաղերը դառնում են ավելի շատ իրավիճակային և որ թիմը՝ ավելի լավ է կարողանում առավելություն քաղել դրվագներից, հաղթում է խաղը: Այսօր մենք մոտ 6 իրական գոլային պահ ունեինք, բայց միայն վերջին րոպեին տուգանայինից կատարած հարվածով կարողացանք գոլ հեղինակել:

Մենք պետք է արագ վերականգնվենք, ու փորձենք բոլոր խաղերն այսօրվա պես անցկացնել՝ շատ զգույշ գործել պաշտպանությունում, գրեթե շանս չտալ մրցակցին: Շատ ուրախ եմ այս հաղթանակի համար, հիմա պետք է մտածենք հաջորդ խաղի մասին, որին պատրաստվելու համար 72 ժամից էլ քիչ ժամանակ ունենք: Ժամանակ չկա հանգստանալու համար: Պետք է ամեն երեք օրը մեկ պայքարենք միավորների համար: Շատ լարված առաջնություն է:

Կարևոր է՝ կենտրոնացումը պահենք այս ամբողջ 1 ամսվա ընթացքում: Մենք մեկ նպատակ ունենք և ամեն գնով պետք է հասնենք այդ նպատակին»,- ընդգծում է Վալերիոն:

Չպետք է նայենք, թե որ տեղով ենք հայտնվել փլեյ-օֆֆում. պետք է ձգտենք ամենաբարձր կետին

Իտալացի դարպասապահն ընդգծում է՝ անկախ նրանից, որ իրենք վերջին՝ 6-րդ հորիզոնականով են հայտնվել ԲԽ-ի ընթացիկ առաջնության փլեյ-օֆֆում, պայքարելու են մինչև վերջ և ձգտելու են մրցանակային տեղեր զբաղեցնել.

«Սա «Նոայի» համար առաջին տարին է, և ամենագլխավոր նպատակը եվրագավաթների ուղեգիր նվաճելն է: Իհարկե, մեծ շանսեր ունենք Գավաթի խաղարկությամբ: Առաջին կիսաեզրափակչում հաղթել ենք, բայց պայքարը դեռ չի ավարտվել. պետք է հաղթենք նաև երկրորդ խաղում, իսկ հետո ներդնենք մեր ողջ ուժերն արդեն եզրափակչում: Եվ, իհարկե, մենք հնարավորություններ ունենք նաև առաջնությունում: Չկա մի կոնկրետ թիմ, որի հետ մենք պայքարում ենք. եթե 6 թիմով ենք դուրս եկել փլեյ-օֆֆ, ուրեմն պայքարում ենք այդ 6 թիմով: Միայն 10 խաղ կա միավոր հավաքելու համար. տարբերություն չկա այս կամ այն թիմի միջև»,- ասում է Վիմերկատին և շարունակում.

«Այո, մենք փլեյ-օֆֆ-ում հայտնվեցինք վերջին՝ 6-րդ հորիզոնականով, բայց չպետք է մտածենք այն մասին, թե ինչպես ենք այստեղ հայտնվել, այլ պետք է ձգտենք ամենաբարձր կետին, ինչն էլ անում ենք: Մեկ ամսում ամեն բան կարող է պատահել: Եվ եթե դու առաջ գնաս խաղից խաղ՝ մտածելով կոնկրետ այդ խաղի մասին, և այն հաղթես, արդյունքում կտեսնես, որ 6-րդ տեղից հայտնվել ես 2-րդ կամ 1-ին տեղում՝ առանց նույնիսկ դա գիտակցելու: Առաջնությունը շատ կարճ է. ամեն բան կարող է պատահել»:

Եթե մեկ գեղեցիկ սեյվ անես, իսկ հետո անընդհատ ձախողես, ոչ ոք գոհ չի լինի

ԲԽ-ի առաջնության վերսկսումից հետո իր առաջին խաղում «Նոան», ինչպես հայտնի է, նվազագույն հաշվով հաղթանակ տարավ «Ալաշկերտի» նկատմամբ, իսկ Վիմերկատին խաղավարտին աչքի ընկավ փայլուն սեյվով և երաշխավորեց իր թիմի հաղթանակը: Ասում է՝ շատ դրական արձագանքներ է ստացել այդ խաղից հետո.

«Իսկապես լավ սեյվ էր, գաղտնիք չէ: Շատերը զարմացած էին: Լավ պահ էր. շատերը, այդ թվում երկրպագուներն, այդ մասին էին խոսում: Շատ հաճելի է գիտակցել, որ մարդիկ գնահատում են քո աշխատանքը, բայց կարծում եմ՝ այդ մարդիկ իմ աշխատանքը գնահատում են, քանի որ ես դա փորձում եմ անել ամեն անգամ՝ ամեն խաղի:

Կարևոր է կայուն խաղ ցուցադրելը, քանի որ եթե դու մեկ գեղեցիկ սեյվ անես, իսկ հետո մրցաշրջանի ընթացքում անընդհատ ձախողես, ոչ ոք քեզնից գոհ չի լինի: Այնպես որ պետք է փորձես կայուն լինել՝ ցույց տալով քո լավագույն որակները: Այս մրցաշրջանում էլի են եղել նման լավ պահեր, բայց չեմ կենտրոնանում այդ դրվագների վրա, մտածում եմ հաջորդ խաղի մասին: Գիտեմ, որ այս թիմում յուրաքանչյուր խաղացող կարևոր է: Իսկ մարդիկ նման պահերից ուրախանում են, քանի որ գիտեն, թե ամբողջ մրցաշրջանի ընթացքում որքան նվիրված ես գործում և փորձում օգնել թիմին»:

Ֆուտբոլն առանց երկրպագուների ֆուտբոլ չէ

Վալերիոն ասում է՝ դժվար է խաղալ դատարկ տրիբունաների ներքո և հույս է հայտնում՝ երկրպագուները շուտով մարզադաշտ այցելելու հնարավորություն կունենան.

«Իհարկե բարդ է առանց երկրպագուների խաղալը: Ֆուտբոլն առանց երկրպագուների ֆուտբոլ չէ: Հուսով եմ՝ մարդիկ շուտով կկարողանան այցելել մարզադաշտեր: Իհարկե, նրանք մեզ աջակցում են հեռավար կարգով, ինչի համար շնորհակալ ենք, բայց հուսով եմ՝ շուտով նաև մարզադաշտեր այցելելու հնարավորություն կունենան:

Դա լավ է ինչպես մեր, այնպես էլ հենց երկրպագուների ու ֆուտբոլի համար»:

Վալերիոն նաև պատմում է՝ ինչպես է անցկացրել կարանտինային շրջանը Հայաստանում. բացի անհատական քրտնաջան մարզումներից՝ հասցրել է նաև մի շարք նոր ֆիլմեր և սերիալներ բացահայտել.

«Կարանտինի ընթացքը շատ բարդ էր: Մի շարք ֆիլմեր եմ բացահայտել, Netflix-ի սերիալներից եմ դիտել, նորից սկսեցի Play Station խաղալ, ինչպես դա անում էի մանկության տարիներին: Ամեն օր մարզվում էի, թիմով ունենում էինք կոնֆերանսներ, հանձնարարություններ, ու ավելի լավը դառնալու համար միակ տարբերակն անընդհատ մարզվելն էր: Իհարկե, մարզվում էինք առանց գնդակի, բայց դա լավ էր մեր ֆիզկական վիճակի, մարմնի ու հոգեբանության համար: Գիտեինք, որ օրական 2-3 ժամ պետք է հատկացնենք մեր մարզումներին, լինենք կենտրոնացած»:

Վիմերկատին նշում է՝ այդ մարզումների շնորհիվ ինքն ու թիմակիցները կարողացել են խուսափել ավելորդ քաշից, ինչպես նաև պահպանել են ֆիզիկական վիճակը:

Երբ քեզ մարզում են մարդիկ, ովքեր ամեն ինչ հաղթել են ֆուտբոլում. «Միլանի» մանկապատանեկան ակադեմիայից՝ մինչև «Նոա»

Նախքան «Նոայում» հայտնվելը՝ 25-ամյա դարպասապահը 3 տարի անցկացրել է Պորտուգալիայում, իսկ մինչ այդ եղել է «Միլանի» ակադեմիայում՝ խաղալով ընդհուպ մինչև ակումբի երիտասարդական թիմում: Ասում է՝ անգնահատելի փորձ է ձեռք բերել.

«10 տարի խաղացել եմ «Միլանում»՝ պատանեկան բոլոր տարիքային թիմերից մինչև «Միլանի» երկրորդ թիմը: Քեզ մարզում են մարդիկ, ովքեր հաղթել են Չեմպիոնների լիգայում, Աշխարհի առաջնությունում: Մարդիկ էին, ովքեր ամեն ինչ հաղթել են ֆուտբոլում և հիմա քեզ ցանկանում են փոխանցել իրենց գիտելիքները, ու դու սովորում ես լավագույններից: Ուրախ եմ այդ փորձառության համար, քանի որ ի սկզբանե քեզ հաթողի հոգեբանություն են փոխանցում: Ես «Միլանում» էի, երբ այդ ակումբի մեծագույն ժամանակներն էին, այն աշխարհում առաջին ակումբն էր»,- պատմում է Վալերիոն և շարունակում.

«Դրանից հետո 2 տարի անցկացրել եմ 2-րդ լիգայում, մեկ տարի՝ երրորդ լիգայում, իսկ հետո 3 տարի խաղացել եմ Պորտուգալիայում: Թերևս, այսպիսին է եղել իմ կարիերան մինչև Հայաստան ժամանելը: Շատ եմ ճամփորդել, եղել եմ բազմաթիվ երկրներում, 6 ամիս խաղացել եմ նաև «Տորինոյում»: Այնպիսի մարդ եմ, որը միշտ պատրաստ է նոր մարտահրավերների»:

Դարպասապահը խոստովանում է ՝ ոչինչ չի իմացել Հայաստանի մասին՝ նախքան մեր երկիր տեղափոխվելը և իր բացահայտումները սկսել է այստեղ ժամանելուց հետո միայն.

«Հայաստանի մասին ոչինչ չգիտեի, բայց երբ եկա այստեղ ցանկացա ամեն ինչ իմանալ այս երկրի մասին ու սկսեցի պատմությունից: Սկսեցի տարբեր պատմամշակութային տեղեր այցելել Հայաստանում, իհարկե, չեմ եղել բոլոր տեղերում, բայց շատ վայրերում հասցրել եմ լինել: «Նոան» իմ խաղին հետևել է, երբ ես հանդես էի գալիս Պորտուգալիայում, և երբ արձակուրդներին վերադարձել էի Իտալիա, զանգ ստացա Հայաստանից: Սկզբում այնքան էլ վստահ չէի, բայց հետո «Նոայի» հետ կապված շատ հետաքրքիր բաներ բացահայտեցի, ու երբ երկրորդ անգամ ինձ զանգահարեցին, համաձայնեցի տեղափոխվել»:

Հայաստան ժամանած պորտուգալացի ծանոթներիս ասացի՝ հայերը հոգ կտանեն ձեր մասին և կօգնեն ամեն հարցով

Վալերիոն խոստովանում է՝ մեր երկրում իրեն ամենից շատ տպավորել են մարդիկ.

«Իսկապես շատ լավ ու բարի մարդիկ են ապրում Հայաստանում: Նրանք ինձ շատ ջերմ ընդունելության են արժանացրել ու շատ են օգնել: Ես չգիտեի հայերեն, ռուսերեն, մարդկանց հետ հաղորդակցվելը հեշտ չէր, բայց միևնույն է՝ ինձ շատ էին օգնում: Երբ Պորտուգալիայի ծանոթներս եկել էին Հայաստան, նրանց ասում էի՝ մի անհանգստացեք, այստեղ մարդիկ հոգ կտանեն ձեր մասին և ձեզ միայնակ չեն թողնի, կփորձեն օգնել ամեն հարցով և ամենուր»:

Հայաստանը հիանալի վայր է ոչ միայն ապրելու, այլև՝ ֆուտբոլ խաղալու համար.

«Երևանը շատ մեծ չէ, շատ եմ սիրում քաղաքի կենտրոնը, քանի որ ամեն ինչ կարող ես այնտեղ գտնել, ինչ որ քեզ անհրաժեշտ է, 5-10 րոպեում կարող ես քայլելով գտնել: Ապրելու համար շատ գեղեցիկ վայր է: Եվ իհարկե, հիանալի վայր է ֆուտբոլ խաղալու համար, քանի որ քեզ վրա չկա մեծ ճնշում, կարող ես ցույց տալ առավելագույնն ու ապրել՝ մտածելով միայն ֆուտբոլ խաղալու մասին, քանի որ ֆուտբոլային աշխարհից դուրս՝ սթրես չկա»,- խոստովանում է ֆուտբոլիստը:

Երբ տարբեր լեզուներով խոսելը չի խանգարում հաղորդակցությանն ու դրական մթնոլորտին

«Նոայում» այսօր մեծ թիվ են կազմում լեգիոներ ֆուտբոլիստները. Վիմերկատիի խոսքով՝ բոլորը պայքարում են մեկ նպատակի՝ «Նոայի» հետ ինչ-որ լավ բան անելու և եվրագավաթներում հայտնվելու համար.

«Ցանկանում ենք ինչ-որ լավ բան անել Հայաստանի առաջնությունում, օրինակ հիանալի կլինի, եթե առաջին իսկ տարում եվրագավաթների ուղեգիր նվաճենք: Իսկ հետագայում արդեն ցանկանում ենք կայուն ելույթներ ցուցադրել ու լինել համար մեկ թիմը Հայաստանում: Իհարկե, սա ժամանակատար է, բայց մեր ակումբը մեծ հեռանկարներ ունի, ու մենք ցանկանում ենք լինել դրա մի մասնիկը»:

Իսկ այն հանգամանքը, որ թիմում բոլորը չէ, որ միմյանց հեշտությամբ են հասկանում, չի խանգարում հիանալի մթնոլորտին.

«Թիմում մթնոլորտը հիանալի է: Նախորդ մրցաշրջանի ավարտից հետո հայերը շատ էին թիմում, հետո մենք 15 նոր խաղացողի հանդիպեցինք՝ աշխարհի տարբեր անկյուններից՝ Ռուսաստանից, Ուկրաինայից, Լատվիայից, Լիտվայից, Պորտուգալիայից: Մենք նոր թիմ ենք, որտեղ տարբեր ազգերի ներկայացուցիչներ են խաղում: Այո, մենք նույն լեզվով չենք խոսում, բայց փորձում ենք ինչ-որ կերպ հաղորդակցվել:

Որքանո՞վ եմ տիրապետում հայերենին. գիտեմ մի քանի հիմնական բառեր՝ որոշ գույների անուններ, թվերը, կարող եմ ասել «բարև ձեզ, բարի լույս»: Գուցե շատ բառեր այս պահին չհիշեմ, բայց խոսակցության ընթացքում երբ լսում եմ, ճանաչում եմ ու կարող եմ օգտագործել: Կան բառեր, որոնք հիշում եմ միայն այն ժամանակ, երբ խոսակցության ժամանակ ունենում եմ դրանք գործածելու կարիքը»,- ասում է Վալերիոն:

Լինել լավագույնը բոլոր այն տեղերում, որտեղ հայտնվում ես

Երիտասարդ դարպասապահի խոսքով՝ իր համար շատ կարևոր է ցույց տալ իր առավելագույնը բոլոր այն թիմերում, որտեղ հանդես է գալիս.

«Դեռ մանկուց իմ երազանքը «Միլանում» խաղալն էր: Երբ այդ երազանքս իրականացրեցի, սկսեցի արդեն նպատակներ կապել ամեն մրցաշրջանի հետ: Ցանկանում եմ լինել լավագույնն այն բոլոր տեղերում, ուր կգնամ: Այդպես է եղել Պորտուգալիայում, փորձում եմ լավագույնը լինել նաև այստեղ ՝ Հայաստանում:

Սրանք են իմ նպատակները՝ լինել լավագույնն ու փորձել հաղթանակներ տանել և նվաճել բոլոր հնարավոր տիտղոսներն այն տեղերում, ուր կլինեմ»:

Նարե Հովհաննիսյան