VBET Հայաստանի Պրեմիեր Լիգայի վերսկսմանը երկու շաբաթից քիչ ժամանակ է մնացել։
Մինչև մրցաշրջանի երկրորդ հատվածի մեկնարկը թիմերն ավարտին են հասցնում սելեկցիոն աշխատանքը՝ զուգահեռաբար անցկացնելով մի շարք ստուգողական հանդիպումներ։ ArmSport-ն այս անգամ իր ուշադրությունն է սևեռել «Փյունիկի» վրա։ Ուրեմն գնացինք։
Քայլ առ քայլ դեպի բարի ավանդույթներ
Նախորդ՝ 2020/21 մրցաշրջանն ակումբի համար ամենաանհաջողներից մեկն էր։ Մրցաշրջանի մեկնարկից առաջ «Փյունիկի» ղեկը ստանձնեց երիտասարդ մասնագետ Արտակ Օսեյանը, որի գլխավորությամբ ակումբի գրանցած արդյունքներն անբավարար էին։ Հանուն արդարության պետք է նշել, որ թիմի կազմը զգալի փոփոխությունների էր ենթարկվել, ինչն էլ էականորեն ազդեց արդյունքների վրա։
Ձմեռային դադարի ժամանակ Օսեյանին փոխարինեց «Ալաշկերտից» հեռացած Եղիշե Մելիքյանը, որը կարճ ժամանակում կարողացել էր «Ալաշկերտում» ներդնել իր ֆուտբոլային փիլիսոփայությունը, վերջինս էլ իր ցուցադրած խաղի որակով զգալիորեն պրոգրես էր գրանցել։ Բնականաբար, Մելիքյանը չէր կարող միանգամից իրավիճակը փոխել, քանի որ մրցաշրջանի ավարտին մնացել էր երեք ամիս ժամանակ, իսկ միավորների կորուստը շատ մեծ էր։ Արդյունքում Մելիքյանի գլխավորությամբ ակումբը մրցաշրջանն ավարտեց 7-րդ հորիզոնականում։
Արդեն ընթացիկ մրցաշրջանի մեկնարկից առաջ գլխավոր մարզիչը բավարար ժամանակ ուներ՝ անհրաժեշտ կերպով կազմակերպելու ինչպես սելեկցիան, այնպես էլ ամբողջ նախապատրաստական ընթացքը։ Մինչև 17-րդ տուրը, որը վերջինն էր ձմեռային դադարից առաջ, ակումբը կրնկակոխ հետևում էր մրցաշարային աղյուսակը վստահորեն գլխավորող «Արարատ-Արմենիային»։ Այո, առաջին կեսի զգալի հատվածում «Փյունիկը» զիջում էր նաև «Արարատին», սակայն արդեն երկրորդ հատվածում կարողացավ շրջանցել վերջինիս և անձամբ չեմպիոնական պայքար առաջարկել «Արարատ-Արմենիային»։ Այս առումով «անկյունաքարային» էր 17-րդ տուրում կայացած «Փյունիկ» — «Արարատ» հանդիպումը, որում, հաղթելով «Արարատին», «Փյունիկը» ձմեռային հանգստի կգնար՝ հինգ միավոր զիջելով «Արարատ-Արմենիային»։ Ստացվեց այնպես, որ «Արարատը» հաղթեց 6-2 հաշվով՝ յուրահատուկ նվեր մատուցելով «Արարատ-Արմենիային», որը մրցաշրջանի առաջին կեսն ավարտեց՝ մոտակա մրցակցից ունենալով ութ միավորի առավելություն։
VBET Հայաստանի Գավաթի խաղարկությունն արդեն ավարտված է ակումբի համար։ 1/8 եզրափակչում 2-1 հաշվով հաղթելով ԲԿՄԱ-ին՝ քառորդ եզրափակչում հետխաղյա 11-մետրանոց հարվածաշարով զիջեց «Վանին» և լքեց հետագա պայքարը։ Խաղից հետո իր ակնհայտ դժգոհությունը հայտնեց Մելիքյանը․
«Ցավալի է, երբ այսքան պահ ես ստեղծում և չես կարողանում գոլ խփել։ Մրցակիցը, գրեթե ոչինչ չանելով, դուրս եկավ կիսաեզրափակիչ։ Շատ «չոր» և խիստ եմ վերլուծելու այս հանդիպումը։ Այսպիսի իրավիճակներում է երևում՝ ով ով է։ Կլինեն ֆուտբոլիստներ, որոնք մեզ հետ չեն շարունակի իրենց ճանապարհը»։
«Փյունիկը» նմանվում է այն «Փյունիկին»
Նախապատրաստական շրջանի արդյունքներով ամենաշատը տպավորած թիմերից մեկը «Փյունիկն» է՝ հաշվի առնելով իրականացրած տրանսֆերները և ստուգողական խաղերում ցուցադրած խաղը։
Մրցաշրջանի առաջին կեսի ընթացքում Եղիշե Մելիքյանի ամենամեծ ցանկությունն այն էր, որ երկրորդ հատվածում թիմն ունենա բարձրակարգ հարձակվող։ Արդյունքում ակումբը ձեռք բերեց առաջնության լավագույն ռմբարկու՝ «Արարատից» հեռացած Սերժ Դեբլեին։ Վերջինից բացի, «Փյունիկի» շարքերը համալրեց հայկական մի շարք թիմերում հանդես եկած Ուրոշ Նենադովիչը, որի վերջին ակումբը ղազախական «Տարազն» էր։ Երկու հարձակվողները զգալիորեն կուժեղացնեն առջևի գիծը, իսկ Մելիքյանը բնականաբար գոհ է՝ նրանց իր թիմում տեսնելով։
Բացի Դեբլեից և Նենադովիչից, «Փյունիկն» իրականացրեց նաև մի քանի աղմկահարույց տրանսֆերներ։ Ակումբի շարքերը համալրեցին Վենեսուելայի ազգային հավաքականում 53 հանդիպում անցկացրած Ալեքսանդր Գոնսալեսը, նույն երկրի ազգային հավաքականում հինգ հանդիպում անցկացրած Ռենցո Սամբրանոն, «Ալաշկերտի» նախկին կիսապաշտպան Տիագո Գալվաոն, մոլդովացի կիսապաշտպան Եվգենի Կուչուկը, ղազախական «Ատիրաուից» հեռացած Արտակ Դաշյանը և Հայաստանի հավաքականի դարպասապահ Դավիթ Յուրչենկոն։
Այսպիսի կազմով «Փյունիկը» միանշանակ մինչև վերջ պայքարելու է չեմպիոնության համար։ Շատերը նշում են, որ միայն «անուններով» առաջնություն չեն հաղթում։ Միանշանակ համամիտ եմ, բայց «Փյունիկը» վստահաբար «անուններ» ձեռք չի բերել, այլ որակյալ ֆուտբոլիստներ։ Ակումբը մինչ այժմ երեք ստուգողական հանդիպում է անցկացրել, որոնցում տոնել է մեկ հաղթանակ և գրանցել երկու ոչ-ոքի։ Իհարկե, ստուգողական խաղերում արդյունքներն ամենևին առաջնային կարևորություն չունեն, բայց «Փյունիկը» բավականին լավ տեսք ուներ ինչպես ռուսական «Ուրալի» դեմ, այնպես էլ ԱՄԷ-ի առաջնության առաջատար «Ալ-Աինի» դեմ խաղում։
Սողոմոնյան-Մելիքյան տանդեմը
«Փյունիկի» ամենամեծ առավելություններից մեկը` մնացած ակումբների համեմատ, այն է, որ վերջինիս սեփականատեր Արթուր Սողոմոնյանը մարզաձևին չի վերաբերում միայն որպես բիզնեսի։ Սողոմոնյանը ֆուտբոլի մեծ սիրահար է, և դա փոխում է ակումբի զարգացման և հաղթանակների համար անհրաժեշտ ներդրումներ անելու փիլիսոփայությունը։ 
Թիմ հրավիրելով Մելիքյանին՝ Սողոմոնյանը հիմք դրեց «Փյունիկի» նոր «դարաշրջանին»։ Դեռևս շուտ է խոսել նախագծի հաջողության մասին, սակայն բոլոր քայլերը աստիճանաբար տանում են դրան։ «Փյունիկը» եղել է անկախ Հայաստանի ֆուտբոլային գլխավոր «դրոշակակիրը», պարզապես վերջին 10-12 տարիներին ակումբում շատ փոփոխություններ տեղի ունեցան, որոնց առկայության պարագայում էլ վերջինս զիջեց իր դիրքերը։
Շատ կարևոր է նաև այն, որ Սողոմոնյանը անվերապահորեն վստահում է գլխավոր մարզչին։ Մելիքյանը «Փյունիկում» բավականին «ծանրակշիռ» դեր ունի, ինչը նկատելի է անգամ երկրպագուի աչքի համար։ Չեմ կարող չնշել նաև թիմի ավագ Գևորգ Ղազարյանի կարևորության մասին։
Փորձառու և ուժեղ լեգիոներներն իրենց տեղն ունեն, բայց նրանք երբեք չեն կարող հանդերձարանում ունենալ այն դերակատարումը, որն ունի Ղազարյանը։ «Փյունիկի» կողմից շատ կարևոր քայլ էր իր սանին հարազատ ակումբ վերադարձնելը։
Թվում է՝ ամեն ինչի մասին խոսեցինք։ Այժմ մնում է համբերատար սպասել առաջնության վերսկսմանը, որպեսզի տեսնենք, թե որքանով են մեր կանխատեսումները դառնում իրականություն։ Բայց այն, որ Մելիքյանի տղաները մինչև վերջ լինելու են «թեժ» պայքարի մեջ, ուղղակի կասկածից վեր է։
Սուրեն Մելիքսեթյան
