Բելառուսի ազգային հավաքականի գլխավոր մարզիչ Վիկտոր Գոնչարենկոն կիսվել է տպավորություններով Հայաստանի ընտրանու դեմ կայացած ընկերական խաղում տարած հաղթանակից հետո (2:1):
«Մենք պետք է խաղանք էներգիա չխնայելով, մեծ եռանդով։ Այլ կերպ հնարավոր չէ, որովհետև այն պահին, երբ սկսում ենք սեղմվել մեր դարպասին ու մտածել, որ կկարողանանք զսպել մրցակցին, ոչինչ չի ստացվում»,- նշել է մարզիչը։
— Ե՛վ Կիպրոսի, և՛ Հայաստանի դեմ խաղերում թիմը պրեսինգի էր դիմում: Որքանո՞վ այդ մշակումներն արդարացրին իրենց:
— Ամենուր կարելի է թերություններ գտնել: Այո՛, Կիպրոսի դեմ առաջին խաղակեսում մենք ավելի կազմակերպված գործեցինք: Միշտ էլ բարդ է պրեսինգի տակտիկան բացատրել առանց գործնական մարզումների՝ առաջնորդվելով միայն տեսությամբ: Պարզ է, որ մենք ուսումնասիրում ենք ֆուտբոլիստներին և հասկանում, թե ով կարող է գնալ պրեսինգի, ով շատ էներգիա ունի, իսկ ով՝ ոչ: Յուրաքանչյուր խաղացող ունի իր բնավորությունը, և հենց դրանից ելնելով էլ պետք է որոշակի հետևություններ անել:
— Ֆուտբոլիստները բավականին շատ դեղին քարտեր ստացան: Դրանք հիմնականում տակտիկակա՞ն խախտումներ էին:
— Խախտումը միշտ չէ, որ վատ է: Լավ թիմը հասկանում է, թե որտեղ է պետք կանոնները խախտել: Դա կարող է լինել ինչպես գրոհի խափանում, այնպես էլ ճնշում մրցակցի խաղացողներից որևէ մեկի նկատմամբ: Ամենայն հավանականությամբ, բախումների և դեղին քարտերի առատությունը պայմանավորված էր նրանով, որ Հայաստանի հավաքականը շատ էներգիայով լի էր խաղում, և երկրպագուներն էլ նրանց առաջ էին մղում:
— Խաղավերջում նշանակվեց 11-մետրանոց: Ի՞նչ կարող եք ասել այդ դրվագի մասին:
— Ես չեմ տեսել 11-մետրանոցի դրվագը, ինձ դժվար է ինչ-որ բան ասել:
— Հանդիպման վերջում թիմերի միջև քաշքշուկ առաջացավ: Նման լարված պահերն ընդունելի՞ են:
— Կարծում եմ՝ այո: Դա այն պահն է, երբ ողջ թիմը լրացուցիչ լիցքավորվում է: Երբեմն նման բախումներ պարզապես անհրաժեշտ են:
— Եթե ամփոփենք Բելառուսի հավաքականի վերջին երկու հանդիպումները, ի՞նչ եզրակացություններ կարելի է անել:
— Վերջին հավաքների ընթացքում մենք փորձեցինք մեր ֆուտբոլիստների մեջ գտնել լավագույն որակներն ու դրանք ցուցադրել խաղադաշտում: Մենք գտանք որոշակի լծակներ, որպեսզի յուրաքանչյուր խաղացող կարողանա իր օգուտը տալ թիմին: Միակ բանն այն է, որ մենք պետք է ավելի համարձակ խաղանք: Իհարկե, կարելի է պաշտպանվել, բայց հարձակվելիս թիմի մոտ որոշակի անկաշկանդություն և վստահություն է առաջանում: Մենք պարտավոր ենք ստեղծել մեր պահերը, և դա կարելի է անել ցանկացած մրցակցի դեմ խաղում:
