«Զենիթի» սան Սերգեյ Մուրադյանը 2023 թվականին տեղափոխվել է Երևան և այժմ հանդես է գալիս «Նոայի» կազմում։ Կարճ ժամանակում կենտրոնական պաշտպանը նվաճել է Հայաստանի չեմպիոնի տիտղոսը և գավաթը, իսկ 21 տարեկանում արդեն դարձել է Հայաստանի ազգային հավաքականի հիմնական խաղացող։ Մուրադյանը զրուցել է Матч ТВ-ի հետ և պատասխանել լրագրողի հարցերին։
— Դուք ծնվել եք Սանկտ Պետերբուրգում։ Արդյո՞ք դա նշանակում է, որ մանկուց երազել եք խաղալ «Զենիթի» կազմում։
— Կարելի է այդպես ասել։ 14 տարեկանից մարզվել եմ «Զենիթի» ակադեմիայում։ Մինչ օրս անհանգստանում եմ թիմի համար և ցանկանում, որ «Զենիթը» ամեն տարի դառնա չեմպիոն։ Մանկությանս տարիներին հաճախ էի այցելում «Պետրովսկի» մարզադաշտ և աջակցում ակումբին։
— Երկու տարի առաջ ընտանիքով որոշեցիք տեղափոխվել Հայաստան։ Ինչո՞ւ։
— «Զենիթում» հեռանկարներ չէինք տեսնում, այդ պատճառով որոշեցինք տեղափոխվել։
— Ձեզ հաջողվե՞ց սովորել հայերեն։
— Ոչ, հայերեն դեռ չգիտեմ։ Իհարկե, պետք է սովորեմ, բայց հասկանում եմ, որ լեզուն բավականին բարդ է։
— Սակայն հավաքականի խաղերից առաջ օրհներգը երգում եք։
— Այո՛։ Հավաքականի այն խաղացողներին, ովքեր արտասահմանից են, ուղարկել են օրհներգի տեքստը։ Ռուսախոսների համար բառերը գրված են ռուսերեն տառերով, իսկ օտարերկրացիների համար՝ լատինատառ։
— Հայաստանում ռուսաստանցի խաղացողների հետ կապ պահպանո՞ւմ եք։
— Անցյալ տարի «Ուրարտուում» ռուս մարզիչ Դմիտրի Գունկոն էր աշխատում։ Այդ ժամանակ թիմում շատ ռուս տղաներ կային, նրանց հետ հաճախ էինք շփվում։ Հիմա էլ կապ եմ պահպանում նրանցից ոմանց հետ։
— «Զենիթում» ասում էին, որ հայերից լավագույնը Սարգիս Հովսեփյանն է։ Իսկ Ձեզ համար ո՞վ է լավագույն հայ ֆուտբոլիստը։
— Հենրիխ Մխիթարյանը։
— Կրիշտիանու Ռոնալդուն Ձեր կուռքն է եղել մանկության տարիներին։
— Այո՛։ Կցանկանայի, որ նա հաղթի այն ամենը, ինչ հնարավոր է։ Հույս ունեմ, որ նա կդառնա հաջորդ աշխարհի առաջնության հաղթող։ Բայց քանի որ ես պաշտպան եմ, կնշեմ նաև Սերխիո Ռամոսին։
— Ձեր գործակալը Հայաստանի հավաքականի և «Կռիլյա Սովետովի» նախկին պաշտպան Կարեն Դոխոյանն է։ Եթե նա հիմա զանգի և առաջարկի տեղափոխվել Սամարա, ի՞նչ կպատասխանեք։
— Դա հետաքրքիր տարբերակ կլիներ։ Անպայման կքննարկեինք։
— Տեղեկություն կար, որ Ձեզանով հետաքրքրված էր ֆրանսիական «Բրեստը»։
— Դա վաղուց էր։ Ոչինչ կոնկրետ չկար։
— «Նոան» հանդես է գալիս Կոնֆերենցիաների լիգայի հիմնական փուլում։ Որո՞նք են թիմի հեռանկարները այս մրցաշրջանում։
— Հաշվի առնելով անցյալ տարվա փորձը, կարծում եմ՝ մենք պետք է լրջորեն պայքարենք լավագույն 24-յակում հայտնվելու համար։
— «Նոայի» պայմանները կարելի՞ է համեմատել «Զենիթի» հետ։
— Հիմա «Նոան» նման պայմաններ չունի, բայց շուտով պատրաստ կլինի նոր մարզաբազան։ Արդեն բացվել է հիանալի մարզասրահ։ Կարծում եմ՝ կես տարուց Հայաստանում կունենանք լավագույն պայմանները։ Կառուցվող մարզաբազան համապատասխանում է եվրոպական առաջադեմ չափանիշներին։
— Որքանո՞վ էր դժվար զսպել Կրիշտիանու Ռոնալդուին Պորտուգալիայի հետ խաղում։ Ցանկանո՞ւմ էիք նրա հետ մարզաշապիկներ փոխանակել։
— Նա սովորական խաղացողի տպավորություն է թողնում, բայց անհրաժեշտ պահին հայտնվում է ճիշտ տեղում և լուծում է խաղային դրվագը։ Կարծում եմ՝ մեր թիմում յուրաքանչյուրը կցանկանար մարզաշապիկ փոխանակել Ռոնալդուի հետ, բայց 0:5 հաշվից հետո դա տեղին չէր։ Նախ պետք է արժանապատիվ խաղ ցույց տալ։
— Պորտուգալիայի հետ պատասխան խաղից առաջ անվստահություն կա՞։ Ումի՞ց կցանկանայիք մարզաշապիկ վերցնել։
— Ոչ, այլևս ճնշում չկա։ Շանսերը քիչ են՝ պետք է հաղթենք Հունգարիային, ապա՝ Պորտուգալիային։ Առաջին խաղում անվստահություն չկար, պարզապես դա մեր առաջին հանդիպումն էր նոր մարզիչ Եղիշե Մելիքյանի գլխավորությամբ։ Ինչ-որ բաներ մինչև վերջ չէինք հասկանում։ Հաջորդ խաղերում արդեն ավելի կազմակերպված էինք։ Կարծում եմ՝ Պորտուգալիայի հետ պատասխան խաղում շատ ավելի լավ կխաղանք։ Մենք այժմ այնպիսի թիմ ենք, որին դժվար է գոլ խփել։ Խաղացողները, ֆեդերացիան և երկրպագուները վստահում են մարզչին։ Հավատ կա, որ նա կարող է արդյունքի հասնել այս երիտասարդ թիմի հետ։ Մի քանի տարի հետո տղաները կդառնան ավելի փորձառու և ուժեղ, և ես հավատում եմ, որ այս մարզչի գլխավորությամբ մենք կկարողանանք մասնակցել Եվրոպայի կամ աշխարհի առաջնությանը։
— Եթե Հայաստանը Պորտուգալիայում լավ խաղ ցույց տա, խաղից հետո կմոտենա՞ք Ռոնալդուին։
— Կարծում եմ՝ կմոտենամ Ռուբեն Դիաշին։ Ես հավաքում եմ իմ դիրքում խաղացողների մարզաշապիկները։
