Աշխարհի 2026թ․ առաջնության եվրոպական գոտու որակավորման փուլի F խմբի մեկնարկային տուրում Հայաստանի հավաքականը Վազգեն Սարգսյանի անվան «Հանրապետական» մարզադաշտում զիջեց Ազգերի լիգայի հաղթող Պորտուգալիայի ընտրանուն 0:5 հաշվով։
Հետխաղային մամուլի ասուլիսի ժամանակ Եղիշե Մելիքյանը խոսեց հանդիպման խնդիրների մասին։
«Մենք պլան ունեինք և պետք է յուրաքանչյուր խաղին պատրաստ լինեինք՝ հստակ իմանալով, թե ինչ անել դաշտում գնդակով և առանց գնդակի: Սակայն, ինչպես տեսաք, ոչ ամեն ինչ ստացվեց մեր ցանկությամբ: Մրցակիցը բավական ուժեղ էր և ճիշտ կերպով արձագանքեց մեր ռազմավարությանը: Նրանք փորձ և որակ ունեին, գերազանց կատարում էին պրեսինգը, ինչը դժվարացնում էր մեր խաղը և խանգարում դուրս գալ պաշտպանությունից:
Ընդհանուր առմամբ, ես համոզված եմ, որ տեսա նվիրվածություն և պայքար: Գուցե ոմանք կողքից նկատեն, թե այդ կռիվն ու պայքարը բացակայում էին, բայց, որպես պրոֆեսիոնալ, կասեմ՝ այդ թիմից գնդակ խլելը չափազանց բարդ էր: Ես նշել էի, որ չպետք է առաջ գնալ, ճնշում գործադրել կամ բացվել: Խոսել էի պաշտպանության ձևի մասին, և խաղացողները ճիշտ կատարեցին այն, սակայն մրցակցի որակը խեղդեց մեր ջանքերը:
Ոչինչ, ես ուրախ եմ, որ ունենք նման երիտասարդ խաղացողներ: Հավատում եմ, որ նրանք կդառնան այն ապագայի թիմը, որը մենք ցանկանում ենք տեսնել: Իհարկե, ես շատ տխուր եմ: Պորտուգալիայի դեմ 0:5 հաշվով պարտվելը, այն էլ սեփական հարկի տակ, հաճելի չէ: Ներողություն եմ խնդրում բոլորից:
Հարցին, թե ինչու Բարսեղյանը դարձավ ավագ, և ոչ թե Սպերցյանը, կպատասխանեմ՝ ես թևկապը վստահեցի Բարսեղյանին: Ապագայում կունենամ ժամանակ՝ կոնկրետ մտածելու այս հարցի շուրջ: Բարսեղյանի ընտրությունը զարմանալի չէ. նա փորձառու խաղացող է, տարիքով ավագ է: Հայաստանի ազգային հավաքականում երկարամյա ավանդույթ կա, որ տարիքով ավագ խաղացողները հաճախ դառնում են թիմի ավագ: Այդ հանգամանքն էլ դեր է խաղացել:
Սպերցյանը մեր առաջատարն է, մեր ներկան և ապագան: Նա մեր աստղերից մեկն է, եվրոպական մակարդակի ֆուտբոլիստ: Համոզված եմ, որ նրա ժամանակը դեռ կգա:
Մենք պետք է լավ աշխատենք: Չեմ ցանկանում պատճառներ փնտրել կամ արդարացումներ բերել: Այո, ժամանակը կարճ էր, բայց ես այստեղ եմ ոչ թե բացատրություններ տալու, այլ աշխատելու համար: Մենք պարտվել ենք, ընդունում ենք դա: Ես եմ մեղավորը: Գիտեմ, թե ինչու եմ այստեղ, և մենք պետք է շարժվենք առաջ՝ ընդունելով այս պարտությունն ու դրանից ստացված փորձը: Չպետք է հիասթափվենք, այլ պետք է մնանք ամուր, միասնական և շարունակենք առաջ գնալ որպես ամուր կոլեկտիվ:
Կան երկու հիմնական կետ. նախ՝ պետք է մանրամասն վերլուծեմ խաղը՝ ավելի հստակ պատկերացում կազմելու համար: Երկրորդ՝ պետք է հասկանամ, թե ով ունի վնասվածք կամ հոգնածություն, որպեսզի ճիշտ որոշումներ կայացնենք:
Խաղի ընթացքում նկատեցի, որ երբ ազդանշան էի տալիս կազմակերպված պրեսինգի, առաջ գնալու համար, մրցակիցը շատ արագ դուրս էր գալիս՝ օգտագործելով իրենց որակը: Հասկացա, որ մենք դեռ պատրաստ չենք նման պրեսինգին: Չեմ ցանկանում էմոցիոնալ լինել, որոշումներս կայացնում եմ սառը գլխով: Ես չգնացի ռիսկային քայլի՝ պրեսինգը ավելի բարձր տեղափոխելու, քանի որ դա կարող էր ավելի մեծ խնդիրներ առաջացնել: Եթե մենք այս պաշտպանական բլոկով չխաղայինք, խնդիրները կարող էին ավելի լուրջ լինել:
Այո, մրցակիցն ուներ առավելություն: Նրանք մեկ առ մեկ դիմակայություններում շատ ուժեղ էին և գնդակով խաղում էին արագ: Չեմ կարող ասել, որ ամեն ինչ ճիշտ եմ արել: Եթե թիմը պարտվել է 0:5, ուրեմն բոլորս սխալվել ենք, և առաջին հերթին՝ ես:
Ես բնավ չեմ զղջում, որ առանց ընկերական խաղերի սկսել եմ պաշտոնական հանդիպումները: Գիտեմ, թե որտեղ եմ եկել և մինչև վերջ կգնամ, մինչև չտեսնեմ իմ ցանկալի թիմը: Ժամանակ է պետք՝ ոչ թե 2-3 տարի, բայց գոնե կես կամ մեկ տարի:
Մենք լավ ենք աշխատում, ունենք որակյալ սելեկցիոն բաժին: Իսկ գիտե՞ք՝ ով կարող էր խաղալ մաքուր 9 համարի դիրքում: Ճիշտ եք, Միրանյանը: Ես խոսել եմ նրա հետ, բայց նա խաղային պրակտիկայի կարիք ունի: Եթե իրավիճակը բարելավվի, նա կմիանա մեզ: Առայժմ խաղում ենք կեղծ 9 համարով:
Մենք ունենք որակյալ խաղացողներ, որոնք կարող են լավ խաղալ գնդակով, սակայն այս թիմի դեմ դժվար էր ցույց տալ մեր ողջ ներուժը: Մի քանի խաղից հետո, որպես գլխավոր մարզիչ, ես կկարողանամ ավելի լավ գնահատել թիմի ընդհանուր հնարավորությունները: Ամեն դեպքում, ասեմ, որ մենք ունենք որակ, ոգի, նվիրվածություն՝ ամեն ինչ: Սակայն մոտակա խաղերը դեռևս ցուցիչ չեն: Դժվար է համեմատություն անել և ասել, թե արդյոք մեր թիմը լիովին պատրաստ էր նման մակարդակի մրցակցի հետ խաղալու:
Մենք ունենք ֆիզպատրաստվածության մարզիչ և սարքեր, որոնք վաղը կտրամադրեն տեղեկություն թիմի ֆիզիկական վիճակի մասին: Այժմ ես աշխատում եմ նրանց հետ, և նրանք պետք է ինձ փոխանցեն համապատասխան տվյալները: Կոնկրետ պատասխաններ դեռ չեմ կարող տալ: Հենրի Ավագյանի մասին կարող եմ ասել, որ, բժշկի խոսքով, նա ունի որոշակի խնդիրներ: Նա գտնվում է սթրեսի մեջ և ցավեր ունի, սակայն վերջնական պատասխանը կիմանանք վաղը:
Այո, առաջին խաղակեսից հետո ես ջղայնացած էի, ինչը նորմալ է. դա իմ էմոցիաներն են: Երկրորդ՝ ես ավելի շուտ գնացի, քանի որ ցանկանում էի ժամանակ ունենալ՝ վերլուծելու առաջին խաղակեսը մինչև ֆուտբոլիստների վերադարձը: Վերջում նշեցի, որ երեք օր հետո մեզ սպասվում է նոր խաղ: Թեև մենք տխուր ենք պարտությունից, պետք է պահպանենք պրոֆեսիոնալիզմը: Նեգատիվ էմոցիաները խանգարում են վերականգնմանը: Այժմ մենք կենտրոնանում ենք աշխատանքի վրա և պատրաստվում ենք առաջիկա խաղին:
Խնդիրները բազմաթիվ են, և մենք պետք է կենտրոնանանք դրանց լուծման վրա: Ես այստեղ եմ առաջին հերթին խնդիրները հաղթահարելու համար, և միայն դրանից հետո կմտածենք արդյունքների մասին:Ես ինքս եղել եմ պաշտպան և գիտեմ, թե որտեղ են խնդիրները: Պետք է անհատապես շատ աշխատել պաշտպանների հետ: Նրանք տաղանդավոր են, բայց երիտասարդ, և ժամանակ է պետք՝ խնդիրները լուծելու համար»,- նշել է մասնագետը։
