Սպերցյանն ու Թիկնիզյանը բոլորովին այլ մակարդակում են․ Կառլեն Հովհաննիսյանը՝ ՌՊԼ-ի և Հայաստանի հավաքականի մասին

Օգոստոսին Տոլյատիի «Ակրոնը» պայմանագիր կնքեց Հայաստանի ազգային հավաքականի կիսապաշտպան Կառլեն Հովհաննիսյանի հետ, որը դարձավ ակումբի ամենաթանկ տրանսֆերը ամառային պատուհանի ընթացքում։

21-ամյա ֆուտբոլիստը «Евро-Футбол.Ру» պարբերականին տված հարցազրույցում խոսել է ռուսական ակումբում ադապտացիայի, իր մեծ երազանքի, Էդուարդ Սպերցյանի հետ խաղալու և Հայաստանի հավաքականի մասին։

– Ինչպե՞ս է ընթանում ադապտացիադ «Ակրոնում»:

– Շատ լավ: Ծանոթացել եմ տղաների հետ, քայլ առ քայլ հարմարվել եմ թիմին: Ինձ շատ լավ ընդունեցին, բոլորի հետ ջերմ հարաբերությունների մեջ եմ:

– Տոլյատիում զբոսնելու հասցրե՞լ ես:

– Այո, շատ տեղերում եմ եղել, բայց դեռ ոչ ամենուր: Զբոսնել եմ Վոլգայի երկայնքով, տեսել եմ մի քանի խորհրդանշական վայրեր: Քաղաքը հանգիստ է ու հարմարավետ:

– Մինչև տրանսֆերն ի՞նչ գիտեիք ակումբի և քաղաքի մասին:

– Գիտեի միայն, որ Տոլյատին հանգիստ քաղաք է, ոչ ավելին։ Տեղում արդեն համոզվեցի, որ այն իսկապես շատ հաճելի վայր է:

– Մեկ տարի առաջ «Ակրոնում» խաղում էր Էդգար Սևիկյանը, նրանից առաջ՝ Արթուր Գալոյանը: Նրանց հետ խորհրդակցե՞լ ես:

– Անձամբ ոչ մեկի հետ չեմ խոսել: Լսել էի, որ ակումբում լավ կոլեկտիվ է, և տղաներն ամեն ինչից գոհ են, բայց կոնկրետ խորհրդի համար չեմ դիմել:

– Քո տրանսֆերն այս ամռանն ամենաթանկն էր «Ակրոնի» համար: Ի՞նչ զգացողություններ ունես՝ պատասխանատվությո՞ւն, թե՞ հպարտություն:

– Շատ հաճելի էր, որ «Ակրոնն» ինձ այդքան բարձր գնահատեց: Դա և՛ հպարտություն է, և՛ շատ մեծ պատասխանատվություն: Պետք է անեմ հնարավոր ամեն ինչ, որպեսզի արդարացնեմ այս տրանսֆերը:

– Գործակալդ պատմել է, որ ակումբների միջև բանակցությունները երկու ամիս են տևել: Ե՞րբ հասկացար, որ տեղափոխությունդ հաստատ կկայանա:

– Այն բանից հետո, երբ զրուցեցի գլխավոր մարզիչ Սրջան Բլագոևիչի և սպորտային տնօրեն Ալեքսեյ Բուրտովի հետ: Այդ ժամանակ հասկացա, որ արժե փորձել: Նրանք պատմեցին, թե ինչպիսի ֆուտբոլ են ուզում խաղալ, ինչ նպատակներ ունի թիմը և որ դերում են տեսնում ինձ: Դա ինձ շատ հետաքրքրեց:

– Այդ պահին «Ակրոնը» դեռ հաղթանակ չուներ ՌՊԼ-ում: Դա քեզ չէ՞ր վանում:

– Յուրաքանչյուր որոշում ունի իր դրական և բացասական կողմերը: Հասկանում էի, որ «Ակրոնի» արդյունքներն այնքան էլ լավը չեն, բայց ղեկավարության հետ զրույցից հետո պարզ դարձավ, որ անհաջողությունների շարքը ժամանակավոր է:

– Խոսվում էր նաև այն մասին, որ ակումբի հետ պայմանավորվածություն կա ապագայում քեզ ավելի բարձր գնով այլ թիմ վաճառելու մասին: Որտե՞ղ ես քեզ տեսնում երկու տարուց:

– Հիմա խաղում եմ «Ակրոնում» և չեմ ցանկանում այլ ակումբների մասին մտածել կամ ապագայի պլաններ կառուցել: Իհարկե, հիանալի կլինի, եթե կարողանամ այնպես դրսևորել ինձ, որպեսզի հետաքրքրեմ մեծ թիմերին ու առաջարկ ստանամ: Բայց այս պահին իմ բոլոր մտքերը կապված են միայն այս ակումբի հետ:

– Ներսից ինչպիսի՞ մարզիչ է Բլագոևիչը:

– Նա ունի իր հստակ փիլիսոփայությունն ու խաղային գաղափարները, որոնք հետևողականորեն իրագործում է խաղադաշտում: Ես դեռ նոր եմ ծանոթանում նրա մոտեցումներին, բայց առաջին տպավորությամբ տեսնում եմ, որ ուժեղ մասնագետ է և լավ մարդ:

– Ո՞րն է քո ֆուտբոլային երազանքը:

– Մանկուց երկրպագում եմ Լոնդոնի «Արսենալին» և մինչ օրս հետևում եմ նրանց խաղին: Իմ գլխավոր նպատակներից ու երազանքներից մեկը «զինագործների» կազմում խաղալն է: Կներդնեմ առավելագույն ջանքեր նման մակարդակի հասնելու համար:

– Որքանո՞վ է իրատեսական Ռուսաստանից նման քայլ անելը:

– Միանգամայն իրատեսական է: ՌՊԼ-ի առաջատար հնգյակը բավականին բարձր մակարդակի վրա է խաղում, և այնտեղից հաճախ են տրանսֆերներ լինում Եվրոպա:

– Քո դիրքում լուրջ մրցակցություն կա՝ Խոսոնով, Բիստրովիչ, Լոնչար և Մարադիշվիլի: Չէի՞ր վախենում ռիսկերից:

– Ես չեմ վախենում մրցակցությունից: Իմ դիրքում խաղացող բոլոր ֆուտբոլիստները շատ ուժեղ են և ինձանից փորձառու: Բայց հենց մրցակցությունն է ստիպում ֆուտբոլիստին առաջադիմել: Երբ տեսա, թե որքան ուժեղ մրցակիցներ կան թիմում, դա ինձ միայն ոգևորեց:

– Ինչո՞վ է ռուսական ֆուտբոլը տարբերվում հայկականից: Ի՞նչ է պետք ավելացնել՝ ՌՊԼ-ում կայուն խաղալու համար:

– Ավելացնել պետք է գրեթե ամեն օր՝ և՛ մարզումների ժամանակ, և՛ խաղերում: Առաջին բանը, որ աչքի է զարնում Ռուսաստանում, արագություններն են, բացի այդ՝ այստեղ ֆուտբոլն ավելի ուժային է։

– ԲԿՄԱ-ում և «Փյունիկում» դու խաղում էիր զույգ հենակետայինով, իսկ «Ակրոնում» սխեման մեկ հենակետայինով է: Որքանո՞վ է հարմար վերադասավորվելը:

– Պատրաստ եմ ցանկացած սխեմայի: Մեկ հենակետայինով խաղալու փորձ ունեցել եմ դեռևս Հայաստանի Մ-19 հավաքականում, ուստի ծանոթ եմ այդ դասավորությանը: Իսկ նոր դիրքերին ադապտացվում եմ մարզումների միջոցով:

– Կարծիք կա, որ հայ ֆուտբոլիստները մենթալիտետի և հոգեբանության հետ կապված խնդիրներ ունեն, բայց դու կարծես տարբերվում ես: Համաձա՞յն ես:

– Ես դա չեմ կարող հայկական ֆուտբոլի գլոբալ խնդիր համարել: Ամեն ոք յուրովի է հասնում իր նպատակին: Դա զուտ անհատական հարց է. մեկը կարող է ունենալ հոգեբանական բարդույթներ, մյուսը՝ ոչ:

– Դու «Փյունիկի» հետ պայքարում էիր եվրագավաթների համար, անցկացրիր որակավորման ողջ փուլն ու տեղափոխվեցիր մի առաջնություն, որտեղ եվրագավաթներ չկան: Ինչո՞ւ նման ընտրություն կատարեցիր:

– Եթե նայենք միայն եվրագավաթների առկայությանը, ապա, իհարկե, ավելի լավ է խաղալ այնտեղ, որտեղ դրանք կան: Բայց եթե համեմատենք ռուսական և հայկական ֆուտբոլը, ապա ՌՊԼ-ն օբյեկտիվորեն ավելի ուժեղ է՝ ոչ միայն թիմերի մակարդակով, այլև ընդհանուր առմամբ՝ ստադիոններ, մթնոլորտ, ենթակառուցվածքներ:

– Նախկինում նման մարզադաշտերում չէի՞ր խաղացել:

– Երիտասարդական հավաքականի կազմում խաղացել ենք Իտալիայում՝ Ջովանի Ձինիի մարզադաշտում, եղել է նաև հանդիպում «Դեբրեցենի» հետ: Բայց այնպիսի անշլագ, ինչպիսին «Կրասնոդարի» հետ խաղում էր, կարիերայումս առաջին անգամ տեսա: Դրանք բոլորովին այլ էմոցիաներ են:

– Ինչպե՞ս կգնահատես «Կրասնոդարի» մարզադաշտը:

– Իդեալական: Խոտածածկն անթերի էր, ամեն ինչ շատ գեղեցիկ էր կազմակերպված: Ինձ համար մեծ պատիվ էր այնտեղ խաղալը:

– «Ակրոնը» հավաքականների խաղերով պայմանավորված դադարից առաջ տարավ իր առաջին հաղթանակը ՌՊԼ-ում: Ինչո՞ւ էր մրցաշրջանի մեկնարկը այդքան ծանր:

– Այս հարցին դժվար թե կարողանամ պատասխանել, դա ավելի շատ մարզչական շտաբի տիրույթում է: Բայց շատ ուրախ եմ, որ կարողացանք հաղթել, և կրկնակի ուրախ եմ, որ հենց այդ խաղում խփեցի իմ առաջին գոլը թիմի կազմում:

– «Կրասնոդարից» կրած պարտությունից հետո ի՞նչ էր կատարվում հանդերձարանում: Մարզիչն ասում էր, որ տղաներից ոմանք արտասվել են:

– Չեմ բացահայտի թիմի «ներքին խոհանոցը», բայց տրամադրությունն իսկապես ծանր էր: Բոլորը տխուր էին, քանի որ զգում էինք՝ կարող էինք հաղթել:

– Քո հեռանալուց անմիջապես հետո «Փյունիկ» եկավ Դմիտրի Սելյուկը և աշխատանքից ազատեց գլխավոր մարզիչ Արտակ Օսեյանին: Զարմացա՞ր:

– Չէի ցանկանա մեկնաբանել այս թեման, քանի որ այն ինձ ուղղակիորեն չի վերաբերում:

– Աջակցեցի՞ր Օսեյանին նրա հեռանալուց հետո:

– Օսեյանը ոչ միայն լավ մարզիչ է, այլև իմ ավագ ընկերը, և այդպիսին էլ կմնա: Մենք միշտ կապի մեջ ենք եղել և կշարունակենք շփվել:

– Նա պատմել էր, որ տրանսֆերից առաջ դու նրա հետ զրուցել ես: Որքանո՞վ էր կարևոր նրա խորհուրդը:

– Ինձ համար շատ կարևոր էր: Մենք շատ հարցեր քննարկեցինք, տարբեր դրվագներ վերլուծեցինք: Որոշումը միայնակ չեմ կայացրել, և Օսեյանի կարծիքն ինձ համար մեծ կշիռ ուներ:

– Հայ ֆուտբոլիստներից էլ ո՞վ է պատրաստ հաջորդ մեծ քայլն անելուն:

– Իմ տրանսֆերից հետո Նարեկ Հովհաննիսյանն ու Արթուր Սերոբյանն արդեն արեցին այդ քայլը՝ տեղափոխվելով Լեհաստան: Ընդհանուր առմամբ, մենք շատ տղաներ ունենք, ովքեր ի զորու են խաղալ ՌՊԼ-ում և ուժեղ այլ լիգաներում:

– Առջևում Ազգերի լիգայի խաղերն են: Ի՞նչ սպասելիքներ ունես:

– Ուզում եմ առավելագույնս ներդնել ուժերս և անել ինձնից կախված ամեն ինչ, որպեսզի թիմը հնարավորինս լավ հանդես գա:

– Երբ Հայաստանի հավաքականը հաղթեց Ազգերի լիգայի իր խմբում, դու դեռ դեռահաս էիր: Պատրա՞ստ է ներկայիս հավաքականը կրկնել այդ հաջողությունը:

– Վստահ եմ՝ հավաքականի յուրաքանչյուր ֆուտբոլիստ ջանք չի խնայի դրա համար: Մենք բոլորս ցանկանում ենք հասնել այդպիսի արդյունքի և պատրաստ ենք շատ աշխատել հանուն դրա:

– Ղազախստանի և Մոլդովայի դեմ խաղերում դաշտի կենտրոնում խաղում էիր Էդուարդ Սպերցյանի հետ: Ի՞նչ նկատեցիր ավագի հետ խաղում:

– Սպերցյանն ամենաուժեղ ֆուտբոլիստներից մեկն է, որի հետ երբևէ խաղացել եմ: Նա շատ փորձառու է, խաղադաշտում անընդհատ հուշում էր, օգնում կողմնորոշվել դրվագներում: Նրա կողքին խաղալը մեծ արժեք ու լավ փորձ է ինձ համար:
– Որքանո՞վ էր տարբերվում Սպերցյանի և Թիկնիզյանի մակարդակը մարզումների ժամանակ:
– Երկուսն էլ խաղում են թոփ լիգաներում, և հավաքականի մակարդակում դա անմիջապես զգացվում է: Նրանք աչքի են ընկնում բարձր խաղային կարգապահությամբ, դրվագների հիանալի ընթերցմամբ: Նման ֆուտբոլիստների կողքին մարզվելն ու խաղալը հիանալի դպրոց է:
– Ինչո՞ւ Հայաստանի հավաքականը տևական ժամանակ չի կարողանում հաղթանակ տոնել:
– Մենք ամբողջ ուժերով նվիրվում ենք յուրաքանչյուր խաղի: Թե ինչու հաղթանակներ չկան՝ այս հարցին պարզ պատասխան չկա: Բայց մենք շարունակում ենք աշխատել՝ վերջապես ցանկալի արդյունքի հասնելու համար:

Հայաստանի հավաքականն իր հաջորդ հանդիպումը կանցկացնի աեպտեմբերի 28-ին՝ մրցելով Մոնտենեգրոյի հավաքականի հետ: