Հեղինակավոր իսպանական մարզական Marca թերթը հրապարակել է 2025/26 մրցաշրջանի լավագույն ֆուտբոլիստի մրցանակի 100 թեկնածուների ցանկը։

Թեկնածուների թվում է Հայաստանի հավաքականի և Սաուդյան Արաբիայի «Ալ-Ահլի» կիսապաշտպան Էդուարդ Սպերցյանը, ով նախորդ մրցաշրջանում հանդես է եկել «Կրասնոդարում»։

Նախորդ մրցաշրջանում Սպերցյանը «Կրասնոդարի» կազմում անցկացրել է 42 հանդիպում, խփել 14 գոլ և կատարել 18 գոլային փոխանցում։

Մրցանակի հաղթողի անունը կհայտարարվի հոկտեմբերի 22-ին։

Եկատերինբուրգի «Ուրալի» կիսապաշտպան Խորեն Բայրամյանը ծավալուն հարցազրույց է տվել Euro-Football.Ru պարբերականին։ Հայ ֆուտբոլիստը խոսել է «Ռոստովից» հեռանալու, Վալերի Կարպինի, Սերգեյ Յուրանի, Հայաստանի ազգային հավաքականի և իր ապագա ծրագրերի մասին։

— Եկեք հարցազրույցն սկսենք լավ նորություններից: Հունիսին Դուք երրորդ անգամ հայր դարձաք։ Ինչպիսի՞ն են զգացողությունները:

— Շատ շնորհակալ եմ։ Էմոցիաներն ամենալավն են, բայց վաղուց մոռացված: Աղջիկներս արդեն մեծ են, և մեր տանը վաղուց մանկան բույր չկար: Հիմա ստիպված կլինեմ այդ ամենը զգալ ավելի գիտակցված տարիքում։ Սա կրկնակի հաճելի է: Ընտանիքս տեղափոխվել է ինձ մոտ՝ Եկատերինբուրգ, երեխաներս այստեղ դպրոց կգնան։

— Ինչո՞ւ որդուն անվանեցիք Ռոբերտ:

— Այլ տարբերակ չունեի (ծիծաղում է)։ Բացի այն, որ դա գեղեցիկ անուն է և դուր է գալիս ինձ, կնոջս ու մեր մտերիմներին, այն նաև հորս անունն է: Ես երկու դուստր ունեմ, եղբայրս՝ նույնպես, իսկ առաջին արու ժառանգը պետք է կրեր հենց այդ անունը։

— Դուք Եկատերինբուրգ էիք ժամանել մենակ։ Ինչպե՞ս ստացվեց ընտանիքի տեղափոխությունը:

— Այո, սկզբում տեղափոխվեցի մենակ՝ մեկուկես ամիս շուտ։ Իմ գալուց հետո երեխան ծնվեց, և մենք սպասեցինք, մինչև լրանա 40 օրը, որպեսզի նա մի փոքր ամրանա: Այդ ընթացքում ես Եկատերինբուրգում տեղավորվում էի ու բնակարան էի փնտրում։ Ակումբն օգնեց ինչպես բնակարանի, այնպես էլ դպրոցի հարցերում։ Շնորհակալ եմ «Ուրալին»։

— Ինչպե՞ս կայացավ Ձեր տեղափոխությունը «Ուրալ»:

— Արդեն պատմել եմ, որ «Ռոստովն» ինձ տեսնում էր մարզչի դերում, և դա ինձ համար շոկ էր։ Ներքուստ զգում եմ, որ դեռ կարող եմ խաղալ։ Առաջին լիգայից երկու հստակ տարբերակ կար՝ «Սոչին» և «Ուրալը»։ Ի վերջո, որոշում կայացրի գլխավոր մարզիչ Սերգեյ Յուրանի պատճառով, երբ նա զանգահարեց ինձ։ Շատերն ասում են՝ «Որպես հայ, ինչպե՞ս «Սոչին» չընտրեցիր»։ Բարեկամներս, ծնողներս ու ողջ շրջապատս ուզում էին, որ «Սոչին» ընտրեմ, որպեսզի ավելի մոտ լինեմ ու արևոտ քաղաքում ապրեմ։ Բայց ես եկա ավելի խիստ ռուսական քաղաք, որը շատ լավն է։ Կարծում եմ՝ ճիշտ քայլ արեցի։

— Պրեմիեր լիգայում մնալու հնարավորություն կա՞ր:

— Հստակ տարբերակներ չեն եղել։ Այնպես չէր, որ զանգում և ասում էին՝ «Դու մեզ պետք ես»։

— Ինչպե՞ս Յուրանը համոզեց, որ «Ուրալը» Ձեզ անհրաժեշտ ակումբն է:

— Մինչ այդ Յուրանի հետ չէի աշխատել, բայց բոլորը խոսում են նրա մարդկային որակների մասին. որ նա տղամարդ է և պահում է իր խոսքը։ Յուրանն ինձ ասաց, որ ակումբի առջև խնդիր է դրված՝ դուրս գալ ՌՊԼ։ Եվ մարզիչն ասաց. «Դու ինձ պետք ես, արի»։ Երբ նման նպատակի դեպքում մարզիչը քեզ հրավիրում է որպես կարևոր խաղացող, ես այլևս չվարանեցի։

— Դուք պատրաստ էի՞ք մնալ «Ռոստովում» աշխատավարձի նվազեցմամբ:

— Ես պատրաստ էի, բայց ուզում էի խաղալ։ Աշխատավարձի ի՞նչ նվազեցման մասին կարող է խոսք լինել, եթե նրանք ինձ այլ դերում էին տեսնում։ Մենք ֆինանսներին չէինք էլ հասել։

— Նախկինում ասել եք, որ մտածում եք մարզչական աշխատանքի մասին։ Ի՞նչ առանձնահատկություն կունենաք որպես մարզիչ:

— «Ռոստովում» երիտասարդ թիմ էր, իսկ ես ամենատարեց խաղացողն էի: Նրանք լսում էին ինձ, և դրա շուրջ լավ մթնոլորտ էր ստեղծվել հանդերձարանում։ Բայց մարզչական գործը բոլորովին այլ բան է։ Ունեմ իմ գրառումները Կուրբան Բերդիևի հետ աշխատանքի ժամանակներից։ Միշտ աշխատել եմ գրի առնել և հիշել հետաքրքիր պահերը մարզիչների աշխատանքից։

— Ո՞րն է Ձեր մարզչական երազանքը:

— Նպատակներիցս մեկը ապագայում Հայաստանի հավաքականը գլխավորելն է։

— Միանգամից «Ուրալի» ավագ դարձաք։ Ինչպե՞ս դա ստացվեց:

— Սերգեյ Յուրանն ասաց, որ ես ու Սելիխովը 30-ն անց փորձառու ֆուտբոլիստներ ենք։ Ինչպես Կարպինը, այնպես էլ Յուրանը կողմնակից չեն, որ դարպասապահն ավագ լինի, որպեսզի դաշտային խաղացողը կարողանա շփվել մրցավարների հետ: Ելնելով այս տրամաբանությունից՝ ընտրությունն իմ վրա կանգ առավ։

— Եկեք խոսենք «Ռոստովի» մասին։ Վերջին երկու տարում Դուք քիչ էիք խաղում: Ինչո՞ւ չէր հաջողվում ամրապնդվել հիմնական կազմում:

— Դա մարզչական շտաբի որոշումն էր: «Ռոստովում» երիտասարդ սերունդ էր աճել, և նրանց պետք է շանս տային: Ինչպես ցանկացած ֆուտբոլիստ, ներքուստ կարծում էի, որ արժանի եմ ավելի շատ խաղալու: Որպես փաստ ընդունեցի և առաջ եմ շարժվում:

— Դա ցավո՞տ էր:

— Եթե ֆուտբոլիստը չի տխրում, երբ դաշտ դուրս չի գալիս, ապա նա պետք է ավարտի կարիերան: Իհարկե, ինձ համար ցավոտ էր: Մարզչական շտաբի հետ որոշակի խոսակցություններ եղել են, բայց դա կմնա մեր ներսում:

— Անցյալ տարի Ռուսաստանի Գավաթի սուպերեզրափակիչում հետխաղյա 11-մետրանոցներով զիջեցիք ԲԿՄԱ-ին, և Դուք վրիպեցիք: Շա՞տ էիք ապրումներ ունենում:

— Այո, իհարկե: Երկրպագուները մինչև հիմա հիշեցնում են, և նրանք այդ իրավունքն ունեն: Դա իմ մեջ կմնա ընդմիշտ:

— Դա կարիերայի վատագույն պա՞հն էր:

— Թղթի վրա՝ այո: Այդ պահին թվում էր, որ դա վատագույնն է, բայց կարիերայիս ընթացքում շատ բարդ պահեր եմ ունեցել: Բայց այդ վրիպումն ընդմիշտ մնաց սրտումս:

— Կարպինը «Ռոստով» եկավ 2017-ին: Ո՞րն էր Կարպինի՝ Ձեր սիրելի «Ռոստովը»:

— «Պրայմային» «Ռոստովն» այն ժամանակ էր, երբ ես վերադարձա Կազանից: Այն ժամանակ մենք փորձում էինք խաղալ Կլոպի «Լիվերպուլի» ոգով՝ 4-3-3 ակտիվ պրեսինգով: Մինչև համավարակը մենք ընթանում էինք երկրորդ տեղում:

— Դուք Չեմպիոնների լիգայում խաղացել եք «Բավարիայի» և «Ատլետիկոյի», իսկ Եվրոպա լիգայում՝ «Մանչեսթեր Յունայթեդի» դեմ։ Այդ փորձն ինչպե՞ս է օգնում հիմա:

— Եվրագավաթներն առանձնահատուկ տեղ ունեն: «Օլդ Թրաֆորդում» խաղալը, որտեղ ես եզրային պաշտպանի դիրքում գործում էի Անտոնիո Վալենսիայի դեմ, առանձին դաս է: Այնտեղ որոշումների կայացման արագությունն այլ է: Ես անցկացրի ոչ այնքան հաջող հանդիպում և շատ էի անհանգստանում: Բայց հենց դա ինձ ավելի ուժեղ դարձրեց:

— Հաջողվե՞ց որևէ մեկի մարզաշապիկը վերցնել հիշատակի համար:

— «Մանչեսթեր Յունայթեդից» ունեմ Հենրիխ Մխիթարյանի մարզաշապիկը։ Նա իմ ընկերն է, ուստի այլ մարզաշապիկներն ինձ հետաքրքիր չէին։ Մինչև Ռոստովում կայացած խաղը մենք ծանոթ չէինք։ Մեր թիմում խաղում էր Մարկո Դևիչը, ով ժամանակին Մխիթարյանի հետ հանդես է եկել «Շախտյորում»: Ես խնդրեցի Դևիչին ծանոթացնել մեզ. այդպես էլ ստացվեց: Մենք Հենրիխի հետ մինչև հիմա կապի մեջ ենք։

— Դուք չեք հրավիրվում Հայաստանի հավաքական։ Ավարտե՞լ եք կարիերան ազգային թիմում:

— Ես պաշտոնապես չեմ ավարտել կարիերաս Հայաստանի հավաքականում: Բայց դատելով նրանից, որ ինձ չեն հրավիրում, ամեն ինչ գնում է դրան:

— Ինչպե՞ս եք գնահատում Հայաստանի հավաքականի խաղն առանց Ձեզ:

— Վերակառուցում է ընթանում։ Երիտասարդ խաղացողներ են միանում, իսկ դրա համար միշտ ժամանակ է պետք: Եթե թիմը շարժվի այս ուղղությամբ, արդյունքն անպայման կգա։

— Հավատո՞ւմ եք Ազգերի լիգայում հաջողությանը:

— Այո, հավատում եմ, որ Հայաստանի հավաքականը կկարողանա կրկնել այն արդյունքը, երբ մենք հաղթեցինք խմբում։

— Պորտուգալիայի հետ 9:1 հաշվով խաղը… Դիտե՞լ եք: Ի՞նչ էր դա:

— Չեմ ուզում հիշել այդ խաղը… Թեև մի պահ ուրախության կայծ եղավ, երբ իմ ընկեր Էդիկը (Սպերցյանը) հավասարեցրեց հաշիվը։ Բայց ընդհանուր առմամբ՝ հիշել չարժե: Պարզապես պետք է ընդունել ու առաջ շարժվել:

— Ինչպե՞ս կգնահատեք հայ ֆուտբոլիստների տրանսֆերները՝ Թիկնիզյանը՝ «Օլիմպիակոս», Սպերցյանը՝ «Ալ-Ահլի»։ Քայլ առա՞ջ է:

— Հարյուր տոկոսով, երկուսն էլ քայլ առաջ են արել։ Եթե խուսափեն վնասվածքներից՝ ամեն ինչ կստացվի։ Սպերցյանն արդեն շատ վառ է սկսել մրցաշրջանը Սաուդյան Արաբիայում: Նաիրին նույնպես հաջողություն եմ մաղթում։

— Դուք դադարեցիք հրավիրվել Ալեքսանդր Պետրակովի օրոք: Ո՞ր պահին Ձեզ անպետք զգացիք Հայաստանի հավաքականում:

— Մենք Պետրակովի հետ միանգամից լեզու չգտանք։

— Ի՞նչ պատահեց, զրույց ունեցե՞լ եք:

— Չգիտեմ։ Դա արդեն անցած պատմություն է, չեմ ուզում փորփրել այն:

Սաուդյան Արաբիայի ֆուտբոլի՝ Պրո Լիգայի մամուլի ծառայությունը տեսանյութ է հրապարակել, որում անդրադարձել է Հայաստանի հավաքականի և «Ալ-Ահլիի» կիսապաշտպան Էդուարդ Սպերցյանին։

«Հայկական յուրահատուկ ներկայություն․․․ Սպերցյանի հեղինակած 3 գոլային փոխանցում»,- մակագրել է տեսանյութը լիգայի մամուլի ծառայությունը։

Հիշեցնենք, որ Էդուարդն այս ամառ է «Կրասնոդարից» տեղափոխվել «Ալ-Ահլի»։

Հայաստանի ազգային հավաքականի գլխավոր մարզիչ Եղիշե Մելիքյանը Հանրային հեռուստաընկերության «Լրացուցիչ ժամանակ» հաղորդման եթերում անդրադարձել է իր հնարավոր հրաժարականի մասին խոսակցություններին։

Հարցին, թե արդյոք հավաքականում աշխատելու այս մեկ տարվա ծանր օրերի ընթացքում երբևէ մտածել է հրաժարական տալու մասին, մարզիչը պատասխանել է.

«Այդ հույսով էլ մնացեք, ես նոր եմ սկսել։ Եթե կան մարդիկ, որոնք նման հույս ունեն, թող կտրեն այդ հույսները։ Ես ո՛չ լեգեոներ մարզիչ եմ, ո՛չ էլ այստեղ եմ եկել գումար վաստակելու։ Հավաքականի մարզաշապիկն ու համազգեստը կրել եմ դեռ 15 տարեկանից. դա մեծ պատասխանատվություն է և իմ կյանքն է։ Ես այստեղ անելու գործ ունեմ, իսկ իմ գործը նոր է միայն սկսվում»,- պատասխանել է Մելիքյանը։

Հիշեցնենք, որ Հայաստանի ազգային ընտրանին վաստակած 4 միավորով զբաղեցնում է Ազգերի լիգայի C2 խմբի մրցաշարային աղյուսակի 3-րդ հորիզոնականը։ Մեր թիմը հաջորդ հանդիպումը կանցկացնի նոյեմբերի 12-ին՝ Վազգեն Սարգսյանի անվան «Հանրապետական» մարզադաշտում հյուրընկալելով Կիպրոսի հավաքականին։

Հայաստանի ազգային հավաքականի պաշտպան Նաիր Թիկնիզյանն Ազգերի լիգայի C2 խմբի 4-րդ տուրի՝ Չեռնոգորիայի ընտրանու հետ ոչ-ոքիից (0:0) հետո գրառում է կատարել սոցցանցերում։

«Հպարտ եմ մեր հավաքականով և ուզում եմ մեծ շնորհակալություն հայտնել յուրաքանչյուրին՝ այս նվիրումի, պայքարի և հավատի համար:

Մենք դեռ կառուցման ու ձևավորման փուլում ենք։ Մեր թիմում շատ են երիտասարդ, հաղթանակների ծարավ տղաները, որոնցից շատերը դեռ մեծ փորձ չունեն։ Բայց մի բան արդեն հաստատ է՝ նրանցից յուրաքանչյուրը պատրաստ է մինչև վերջ պայքարել, ամբողջ ուժը տալ և ամեն ինչ անել մեր ազգային հավաքականի ու մեր երկրի համար:

Մենք հավատում ենք մեր ճանապարհին, հավատում ենք միմյանց և գիտենք, որ դեռ շատ աշխատանք ունենք անելու: Բոլորս անհամբեր սպասում ենք նոյեմբերյան հանդիպումներին: Առջևում ամենահետաքրքիրն է եվ ամենադժվարը»,- գրել է Թիկնիզյանը։

Հիշեցնենք, որ Հայաստանի ազգային ընտրանին վաստակած 4 միավորով ընթանում է Ազգերի լիգայի C2 խմբի մրցաշարային աղյուսակի 3-րդ հորիզոնականում։ Հաջորդ հանդիպումը մեր թիմը կանցկացնի նոյեմբերի 12-ին՝ Վազգեն Սարգսյանի անվան «Հանրապետական» մարզադաշտում հյուրընկալելով Կիպրոսի հավաքականին։

Հայաստանի ազգային հավաքականի գլխավոր մարզիչ Եղիշե Մելիքյանը Հանրային հեռուստաընկերության «Լրացուցիչ ժամանակ» հաղորդման եթերում անդրադարձել է ազգային ընտրանի հրավիրված, սակայն միանալուց հրաժարված ֆուտբոլիստների թեմային։

Մասնագետը, որն ավելի վաղ ընդհանրական դժգոհություն էր հայտնել այդ խաղացողներից, այս անգամ փակագծեր է բացել՝ առանձնացնելով Հենրիխ Մխիթարյանին ու Լուկաս Սելարայանին։

«Եթե ես ուզենայի խոսքս ուղղել կոնկրետ Մխիթարյանին․․․ մեկ տարի առաջ, երբ նոր էի նշանակվել, անձամբ հրավիրեցի նրան, բայց նա չցանկացավ գալ։ Մենք այդ մասին խոսել ենք: Այն ժամանակ էլ նշել եմ, որ հասկանում եմ նրան. կան պատճառներ ու արգումենտներ:

Մխիթարյանին անպայման ուզում եմ առանձնացնել, քանի որ նա հավաքականի պատմության լավագույն ռմբարկուն է։ Նա շատ մեծ բան է արել հայկական ֆուտբոլի համար, հերոս է և լեգենդար տղա: Երբ ես Ուկրաինայում էի և հետևում էի հավաքականին, հիշում եմ՝ Մխիթարյանը վնասվածքի կամ այլ պատճառով բաց թողեց երկու խաղ։ Հավաքականն այդ խաղերում հաղթեց, և միանգամից սկսեցին խոսել, թե մեր ընտրանին առանց Մխիթարյանի ավելի լավ է խաղում: Դա աբսուրդ է. դրանով ցավեցրին ու նեղացրին այդ տղային, հիասթափեցրին նրան։

Սա պատճառներից մեկն էր։ Կան նաև այլ պատճառներ, որոնց մասին թույլ չեմ տա խոսել՝ դա իր անձնական գործն է: Ես չեմ կարող մեղադրել նրան, թեև կարող եմ ափսոսալ, հիասթափվել կամ ջղայնանալ, որ նա չկա: Ինձ համար հավաքականը վեր է ամեն ինչից, բայց մարդիկ տարբեր են: Երբ մարդու սիրտը կոտրվում է մի բանից, երբ նվիրվածություն այլևս չի զգում, չի կարող այդ գործն առաջ տանել»,- նշել է Մելիքյանը:

Խոսելով Լուկաս Սելարայանի մասին՝ գլխավոր մարզիչն ընդգծել է ֆուտբոլիստի մեծ նվիրվածությունը.

«Լուկասն այստեղ չի մեծացել, մեր հողն ու ջուրը չի տեսել, բայց ունի հայկական գենետիկա, արյուն, որի համար նա իր պարտքն արդեն կատարել է։ Առաջին անգամ, երբ հրավիրվեց, նույնիսկ Հայաստանի տեղը չգիտեր, բայց պարտավորություն զգաց, ու այդ «ջիգյարը» նրան բերեց այստեղ։ Նա եկավ ու ինչքան կարողացավ՝ օգնեց հավաքականին։

Վերջում շատ անկեղծ ասաց. «Մարզիչ ջան, ես էլ ի վիճակի չեմ: Տարիքս, ընտանեկան խնդիրներն ու այդքան թռիչքներն արդեն թույլ չեն տալիս, որ օգնեմ այնպես, ինչպես օգնել եմ»։ Մենք իրար հասկացանք: Թեև ես այլ կարծիք ունեի ու գիտեի, որ նա դեռ կարող է օգնել, բայց չեմ կարող մեղադրել նրան: Միայն կարող եմ շնորհակալություն հայտնել Լուկասին՝ իր անցկացրած խաղերի ու ազգային հավաքականին նվիրվածության համար»։

Անդրադառնալով հավաքականի հրավերը մերժած մյուս խաղացողներին՝ Եղիշե Մելիքյանը կոշտ դիրքորոշում է հայտնել.

«Մնացած ֆուտբոլիստների դեպքում որևէ արգումենտ չեմ տեսնում և չեմ ընդունում: Հիասթափված եմ և մնում եմ այդ կարծիքին։ Աստված իրենց հետ, նույնիսկ չեմ մեղադրում, դա իրենց որոշումն է, բայց ես իրավունք ունեմ հիասթափվելու այն ամենից, ինչ տեսնում եմ: Մնացածը՝ քանի հոգի էլ լինեն, իրենց մասին չեմ էլ ուզում խոսել»։

Հիշեցնենք, որ Հայաստանի ազգային ընտրանին վաստակած 4 միավորով ընթանում է Ազգերի լիգայի C2 խմբի մրցաշարային աղյուսակի 3-րդ հորիզոնականում։ Հաջորդ հանդիպումը մեր թիմը կանցկացնի նոյեմբերի 12-ին՝ Վազգեն Սարգսյանի անվան «Հանրապետական» մարզադաշտում հյուրընկալելով Կիպրոսի հավաքականին։

Այսօր՝ հոկտեմբերի 6-ին, Հայաստանի ազգային հավաքականի գլխավոր մարզիչ Եղիշե Մելիքյանը Հայաստանի հանրային հեռուստաընկերության «Լրացուցիչ ժամանակ» հաղորդման ժամանակ խոսել է Ազգերի լիգայում անցկացրած հանդիպումների, ինչպես նաև վնասվածքներ ունեցող ֆուտբոլիստների մասին։ 

Հիշեցնենք, որ մեր ընտրանին վաստակած 4 միավորով ընթանում է Ազգերի լիգայի C2 խմբի մրցաշարային աղյուսակի 3-րդ հորիզոնականում։ 

— Պարոն Մելիքյան, մոտ մեկ տարի ու մեկ ամիս առաջ, երբ ստանձնեցիք ազգային հավաքականի ղեկը, Ձեր հարցազրույցներն ու ասուլիսները երկրպագուների մոտ մեծ ակնկալիքներ ստեղծեցին: Տպավորություն էր, որ դրական արդյունքներ են լինելու, և հավաքականն ապագա ունի: Անցել է մեկ տարի, և Ազգերի լիգան այն մրցաշարն էր, որտեղ բոլորը կոնկրետ արդյունք էին սպասում: Ի՞նչ պատահեց իրականում:

— Մեծ սիրով կպատասխանեմ, քանի որ գիտեմ՝ այս հարցը բոլորին է հետաքրքրում: Ես ընդունել եմ քանդված հավաքական՝ խոշոր պարտություններով և ոչ առողջ ներքին մթնոլորտով, բայց վստահ էի, որ շատ բան եմ փոխելու: Այս մեկ տարվա ընթացքում խոշոր հաշվով պարտվել ենք միայն Պորտուգալիային, ինչն օբյեկտիվ է. մեր հավաքականն առայժմ պատրաստ չէ հաղթել նման մրցակցի: Բայց մյուս բոլոր թիմերի դեմ մենք եղել ենք մրցունակ, պայքարել ենք մինչև վերջ ու ունեցել ենք հաղթելու հնարավորություն: Մեկ տարի անց մենք ունենք պայքարող, միասնական ու նվիրված թիմ: Տարիներ շարունակ հավաքականը չէր կարողանում անառիկ պահել սեփական դարպասը, իսկ հիմա մենք ընդունակ ենք գոլ բաց չթողնել և հաղթել: Ինչ վերաբերում է Ազգերի լիգային, ապա Լատվիայի և Մոնտենեգրոյի դեմ տնային խաղերից հետո բոլորս ոգևորված էինք. երևաց, որ թիմում կա հաղթողի հոգեբանություն, կարգապահություն և նվիրվածություն:

— Առաջին երկու խաղից հետո իրոք այդպես էր: Իսկ ի՞նչ եղավ երրորդ և չորրորդ խաղերում:

— Խնդիրը ռեսուրսների պակասն էր: Շատերն ասում էին, թե ես արդարանում կամ ապահովագրում եմ ինձ, բայց դա փաստ է: Մեկ տարի առաջ ես չէի կարող գուշակել, որ վճռորոշ խաղերին մոտենալիս ունենալու ենք 14 ֆուտբոլիստի կորուստ:

— Ռեսուրսների թեման ամենաքննարկվողն է: Կարծիքներ կան, որ բացակայող ֆուտբոլիստները, միևնույն է, մեկնարկային կազմում չէին խաղալու…

— Ֆուտբոլը թվեր և փաստեր է սիրում: Եկեք միասին նայենք վնասվածք ունեցողների ցանկը. Հենրի Ավագյան, Վահան Բիչախչյան, Հրանտ-Լեոն Ռանոս, Ֆինն Գերագուսյան, Ստյոպա Մկրտչյան, Սերգեյ Մուրադյան, Կամո Հովհաննիսյան: Սա մաքուր յոթ հոգի:

— Հովհաննես Համբարձումյանն էլ էր բացակայում հավաքականից, դրան էլ կարող ենք անդրադառնալ:

— Հովհաննես Համբարձումյանն առանձին թեմա է, որի մասին հիմա չեմ ուզում խոսել: Ութերորդը Դավիթ Դավիդյանն է, իններորդը՝ Էդգար Գրիգորյանը…

— Ով ինչ-որ պահի կփոխարինե՞ր Թիկնիզյանին:

— Թիկնիզյանը չորս խաղ անընդմեջ չէր խաղա, Էդգարին կօգտագործեի որպես ռեզերվ, որպեսզի փոխարիներ նրան: Տասներորդը Հովհաննես Հարությունյանն է, որն արդեն լավ մարզավիճակ էր հավաքել: Նա միակն է, որ լավ մարզավիճակում գտնվելու դեպքում կարող է փոխարինել Էդուարդ Սպերցյանին, որպեսզի վերջինս գոնե 30 րոպե հանգստանար և վնասվածքով չխաղար: Սա դեռ միայն տասը հոգին է: Սրան գումարած Բուենոն, Օգնյեն Չանչարևիչը, Բանդիկյանն ու Ղարիբյանը՝ դառնում է տասնչորս: Իսկ տասնհինգերորդը Սպերցյանն էր, ով վերջին խաղում, վնասվածք ունենալով հանդերձ, պնդեց ու մտավ դաշտ՝ թիմին օգնելու համար: Արդեն տասնհինգ կորուստ:

Հավելենք, որ Հայաստանի ազգային հավաքականն իր հաջորդ հանդիպումը կանցկացնի նոյեմբերի 12-ին՝ Երևանի Վազգեն Սարգսյանի անվան «Հանրապետական» մարզադաշտում ընդունելով Կիպրոսի ընտրանուն։

Հայաստանի ազգային հավաքականն այսօր՝ հոկտեմբերի 5-ին, ՈւԵՖԱ Ազգերի լիգայի C2 խմբի 4-րդ տուրի շրջանակում կհյուրընկալվի Չեռնոգորիայի ընտրանուն։

ՈւԵՖԱ-ի պաշտոնական կայքը ներկայացրել է մեր ընտրանու վերջնական հայտացուցակը։ 

Դարպասապահներ

• Ալեքսանդր Միշիև
• Արսեն Բեգլարյան
• Գոռ Մատինյան

Պաշտպաններ

• Էրիկ Փիլոյան
• Գեորգի Հարությունյան
• Արգիշտի Պետրոսյան
• Խարիտոն Այվազյան
• Դավիթ Տերտերյան
• Նաիր Թիկնիզյան
• Էրիկ Սիմոնյան

Կիսապաշտպաններ

• Նարեկ Աղասարյան
• Ուգոչուկվու Իվու
• Նարեկ Հովհաննիսյան
• Կառլեն Հովհաննիսյան
• Արթուր Սերոբյան
• Էդուարդ Սպերցյան
• Նարեկ Գրիգորյան
• Գոռ Մանվելյան
• Կարեն Նալբանդյան
• Արթուր Միրանյան
• Կարեն Մուրադյան

Հարձակվողներ

• Արթուր Ղարիբյան
• Արայիկ Էլոյան

Գլխավոր մարզիչ՝ Եղիշե Մելիքյան

Հիշեցնենք, որ հանդիպումը կկայանա Պոդգորիցայի «Գրադսկի» ստադիոնում և կմեկնարկի Երևանի ժամանակով ժամը 22։45-ին։

Հայաստանի ազգային հավաքականը վաղը՝ հոկտեմբերի 5-ին, ՈւԵՖԱ Ազգերի լիգայի C2 խմբի 4-րդ տուրի շրջանակում կհյուրընկալվի Չեռնոգորիայի ընտրանուն։

Այսօր՝ հոկտեմբերի 4-ին, կայացել է մեր ընտրանու գլխավոր մարզիչ Եղիշե Մելիքյանի և կիսապաշտպան Ուգոչուկվու Իվուի նախախաղային մամուլի ասուլիսը։

«Մենք ունենք նույն խնդիրը, ինչ առաջին խաղից առաջ։ Կադրային առումով մեր ռեսուրսները խիստ սահմանափակ են, և լավ արդյունքի հասնելու համար պետք է խիզախորեն պայքարենք։ Մենք հստակ պլան ունենք. եթե ցանկանում ենք պահպանել մեր բարձր շանսերը, ապա պարտավոր ենք հաղթել:

Տանը խաղալն այլ է, քանի որ երկրպագուների աջակցությունը մեզ առաջ է մղում: Նրանք մեզ շատ են պետք, բայց մենք պետք է պատրաստ լինենք տրիբունաներից եկող ճնշմանը: Չպետք է մոռանալ, որ մենք Եվրոպայի ամենաերիտասարդ հավաքականներից մեկն ենք, սակայն դա չի նշանակում, թե հավակնություններ չունենք։ Հույս ունեմ, որ բախտը մեզ կժպտա, և մարզադաշտում ներկա մեր երկրպագուների աջակցությունը, թեկուզ ոչ մեծաքանակ, լրացուցիչ ուժ կհաղորդի մեզ՝ Չեռնոգորիային հաղթելու համար»,- նշել է Մելիքյանը:

Հայաստանի հավաքականի կիսապաշտպան Ուգոչուկվու Իվուն իր հերթին նշել է, որ հաճելի է խաղալ Պոդգորիցայում։

«Երևանում մենք ավելի լավ արդյունք գրանցելու հնարավորություններ ունեինք, բայց, ցավոք, մնացինք առանց միավորների: Մենք այստեղ ենք եկել իրավիճակը շտկելու և հաղթանակ տոնելու համար»,- եզրափակել է Իվուն:

Հիշեցնենք, որ հանդիպումը կկայանա Պոդգորիցայի «Գրադսկի» ստադիոնում և կմեկնարկի Երևանի ժամանակով ժամը 22։45-ին։

Ազգերի լիգայի 4-րդ տուրում Հայաստանի ազգային հավաքականին Չեռնոգորիայի մայրաքաղաք Պոդգորիցայում իսկական ֆուտբոլային երեկո է սպասվում։ Տեղի երկրպագուների շրջանում աննախադեպ ոգևորություն է, և «Պոդ Գորիցոմ» մարզադաշտում ազատ տեղեր գրեթե չեն մնացել։

Չեռնոգորական CGSport կայքի փոխանցմամբ՝ երկրի ֆուտբոլի ֆեդերացիան հաստատել է, որ հոկտեմբերի 5-ին կայանալիք խաղի տոմսերի մեծ մասն արդեն վաճառված է։

«Մարզադաշտը գրեթե ամբողջությամբ լցվելու է։ Արևելյան և արևմտյան տրիբունաների բոլոր տոմսերն արդեն սպառված են։ Հարավային տրիբունայում մնացել է շատ փոքր քանակություն, իսկ ազատ տեղեր գործնականում հասանելի են միայն հյուսիսային տրիբունայի ստորին հատվածում»,- նշել են Չեռնոգորիայի ֆուտբոլային գերատեսչությունից։

Նման աժիոտաժը պայմանավորված է երկու հիմնական հանգամանքով։ Նախ, Չեռնոգորիայի հավաքականը լավ է մեկնարկել Ազգերի լիգայի նոր խաղարկությունում՝ նախորդ 3 տուրերում վաստակելով առավելագույն 9 միավոր։ Տեղացի երկրպագուները շտապում են մարզադաշտ՝ ականատեսը լինելու իրենց թիմի հնարավոր 4-րդ անընդմեջ հաղթանակին։

Երկրորդ կարևոր գործոնը տոմսերի բավականին մատչելի արժեքն է, ինչն էլ ավելի է խթանել վաճառքը։ Դրանց գները տատանվում են 5-ից 12 եվրոյի սահմաններում։ Ամենաէժան տոմսերը նախատեսված են ֆանատային (հյուսիսային և հարավային) տրիբունաների համար (5 եվրո), իսկ կենտրոնական և առավել հարմարավետ հատվածների արժեքը չի գերազանցում 12 եվրոն։

Այսպիսով, երկուշաբթի օրը կայանալիք հանդիպումը մեր ընտրանու համար բարդ է լինելու ոչ միայն մրցաշարային աղյուսակի, այլև տրիբունաներից եկող հոգեբանական ահռելի ճնշման և աղմկոտ մթնոլորտի տեսանկյունից։