Երևանի «Փյունիկի» ռուս հարձակվող Անտոն Կոբյալկոն մեկնաբանել է թիմի մարզիչ Եղիշե Մելիքյանի հետ տեղի ունեցած միջադեպը։

Ռուս ֆուտբոլիստը ծավալուն հարցազրույց է տվել ռուսական «Чемпионат»-ին։

— Ինչո՞ւ լավ հարաբերություններ չստացվեց մարզչի հետ:
— Ես և Մելիքյանը ըստ էության հասակակիցներ ենք. Ես 35 տարեկան եմ, նա՝ 41: Չեմ հասկանում, թե ինչու մենք իրար չհասկացանք:

— Ինչպե՞ս սկսվեց ձեր վիճաբանությունը:
— Մենք անընդմեջ երկու հաղթանակ տարանք: Առաջին հանդիպումը լավ խաղացի, երկրորդը, գուցե ոչ այնքան, որքան ցանկալի էր: Բայց ամենակարևորը՝ մենք երկու հանդիպումներում էլ հաղթեցինք: Մելիքյանն ինձ ասաց. «Ես ուզում եմ փորձել մեկ այլ հարձակվողի»: Ես նրան ասում եմ՝ «Դա ընդհանրապես հարց չէ»: Մելիքյանը ինձ թույլ տվեց տասը րոպեով մասնակցել խաղերից մեկին․ իր իրավունքն է: Հաջորդ հանդիպումը խաղում ենք հիմնական մրցակցի` «Արարատի» հետ. ես երկու տարի էի անցկացրել այս թիմում: Եվ հետո նա, 0: 0 հաշվի ժամանակ, որոշեց դուրս բերել ինձ դաշտ 88-րդ րոպեին: Ես արժանի չէի այդպիսի վերաբերմունքի: Ես մեծահասակ ֆուտբոլիստ եմ, 35 տարեկան եմ: Բայց փոխարինման դուրս գալ 88-րդ րոպեին իմ նախկին ակումբի դեմ խաղում… Այո, նա մարզիչ է և դրա իրավունքն ունի: Չեմ կարծում, որ նա դա միտումնավոր է արել:

— Դուք հրաժարվեցի՞ք փոխարինման դուրս գալուց:
-Պարզապես դժկամությամբ դա արեցի: Նրանք մոտեցան ինձ և ասացին. «Կոբյալկո, պատրաստվիր»: Եվ այդ պահին ես ինչ-որ մեկի հետ էի խոսում: Հետո Մելիքյանը եկավ. «Վերջ, դու այլևս չես խաղում իմ թիմում»:

— Ի՞նչ պատասխանեցիք:
— «Փառք Աստծո, չեմ ուզում խաղալ քեզ մոտ»:

— Նրան դուր չի՞ եկել, որ դուք չցանկանալով եք փոխարինման դուրս եկել:
— Հավանաբար:

— Ինչպե՞ս զարգացան հետագա իրադարձությունները:
— Դեռ վերջնական սուլիչը չէր եղել, նա սկսեց ինձ վիրավորել: Ասում է. «Ինչո՞ւ ես ծաղրում ինձ: Ինչպե՞ս ես խոսում ինձ հետ»:

— Վիճաբանությունը շարունակվե՞ց հենց խաղի ընթացքում:
— Ես պատասխանեցի. «Լավ, կխոսենք»: Բայց այդ պահին նա վիրավորեց մայրիկիս:

— Ի՞նչ ասացիք։
-Ես նրան պատասխանեցի. «Օoօ՜, վերջ, ես քեզ սպասում եմ հանդերձարանում»: Նա խոստացավ գալ: Ես նրան սպասում էի 20-30 րոպե, բայց նա չեկավ:

-Ակումբում որոշեցին ձեզ հրաժեշտ տա՞լ։
-Երկու օր հետո զանգահարեցի գլխավոր տնօրենին, քննարկեցինք ամեն ինչ, կարգավորեցինք ֆինանսական խնդիրները: Ես սպասում էի մինչև կփոխանցեին գումարներս: 20-ին տոմսերը վերցրեցի: Այդ օրը թիմը խաղում էր «Շիրակի» դեմ: Խաղից առաջ ես եկա մարզաբազա  հրաժեշտ տալու թիմին:

— Երբ նա ձեզ վիրավորեց, ինչ-որ մեկը լսե՞լ է դա:
— Բոլորը, նույնիսկ երկրպագուները: Գլխավորը, որ լսել եմ ես: Նա թատերական, հուզական մարդ է, ուստի շատ բարձր արտահայտվեց:

— Ի՞նչ էիք ցանկանում ի սկզբանե անել հանդերձարանում նրա հետ՝ խոսե՞լ, թե՞ բռունցքների անցնել:
— Երբ մարդն ասում է նման անընդունելի բաներ, ես կարծում եմ, որ յուրաքանչյուր տղամարդ ի պատասխան ինչ-որ կերպ պետք է պատժի:

— Ի՞նչ է նշանակում «պատժել»:
— Ես չգիտեմ. նա չափահաս տղամարդ է, կարող էր ասել. «Ես կովկասցի մարդ եմ, կարող եմ ինչ-որ բան էմոցիոնալ ասել, հազար անգամ ներողություն եմ խնդրում»: Միգուցե ամեն ինչ այլ լիներ:

— Դուք ասացիք, որ եկել եք թիմին հրաժեշտ տալու: Որտեղ է դա տեղի ունեցել:
— Ավտոբուսի դիմաց, բազայում: Տղաներին հաջողություն մաղթելուց հետո հանդիպեցի Մելիքյանին: Ես մոտեցա նրան և ասացի. «Տեսնում եմ, որ մենք չլուծված խնդիր ունենք»: Եվ վերջ: Մենք սկսեցինք զրուցել. «Դուք կարող եք ինձ չսիրել որպես ֆուտբոլիստ, որպես մարդ, բայց վիրավորե՞լ իմ մայրիկին և ինձ … Ի՞նչ իրավունք ունեք դա անել»:

— Ի՞նչ եղավ հետո։
— Մելիքյանն ասաց, որ ես սադրել եմ նրան` չցանկանալով փոխարինման դուրս գալ: Ես պատասխանեցի նրան. «Իսկ դուք ինձ չե՞ք սադրել: Ես մեծահասակ ֆուտբոլիստ եմ, գիտեք, թե ինչպես եմ մարզվում»: Այդ պահով մարզիչը բողոքներ չուներ: Ես մեկ անգամ ևս պարզաբանեցի, թե ես նրան սադրել եմ այնպես՞, որ նա որոշեց վիրավորե՞լ ինձ և մորս: Ասացի ​​նրան, որ նա պետք է ներողություն խնդրի:

— Դուք մի կողմ եք գնացել և խոսե՞լ եք առերես:
— Այո, խաղացողները նստեցին ավտոբուսը, մենք միասին խոսեցինք:

— Դուք ասացիք, որ Մելիքյանը պետք է ներողություն խնդրի, իսկ նա՞:
— Նա՝ «Ոչ, ոչ մի դեպքում»․ Եվ հետո ես արդեն նրան ապտակեցի:

— Դա բավականին ուժ՞եղ ստացվեց:
— Դե, նորմալ: Նա ընկավ, նստեց:

— Ինչո՞ւ որոշեցիք ապտակել:
— Քանի որ նա չի ընդունել իր մեղքը: Նա վիրավորեց մորս ու ինձ բոլորի ներկայությամբ: Նա նույնիսկ ցանկություն չուներ ներողություն խնդրելու: Ինչպե՞ս վարվել այլ կերպ:

— Ի՞նչ եղավ հետո։
— Մարզչի օգնականը հարձակվեց ինձ վրա: Հետո ինքը՝ Մելիքյանը, վեր կացավ, նրանք սկսեցին հետապնդել ինձ, բայց ոչինչ չստացվեց: Հանկարծ մի քանի հոգի էլ վազեցին՝ ինչ-որ աշխատակիցներ: Արդյունքում հինգ հոգի հետապնդում էին ինձ, բայց նրանք չհասցրեցին: Հասկացեք ինձ, ես գլադիատոր չեմ, ես ֆուտբոլիստ եմ: Ինչո՞ւ ես միայնակ կռվի բռնվեի հինգի դեմ: Ես նստեցի տաքսի և գնացի օդանավակայան. թռիչքին մի քանի ժամ դեռ կար:

— Ինչպես ֆիլմերու՞մ: Դուք նստել եք առաջին մեքենան, որը հանդիպե՞լ է, և ասել, որ արագ գնան օդանավակայա՞ն:
— Ոչ, մեքենան արդեն սպասում էր ինձ: Մի մտածեք, թե կռվի էի սպասում: Իհարկե, ես ենթադրում էի իրադարձությունների նման շրջադարձ, բայց դա հաստատ ինքնանպատակ չէր:

Եթե Մելիքյանն իրեն թույլ էր տվել ինձ ուղղված այդպիսի արտահայտություններ, ապա նա ստիպված էր գալ ու պատասխանել բառերի համար: Բայց նա չեկավ:

-Դուք տաքսիում եք: Ի՞նչ եղավ հետո։
— Հասա օդանավակայան: Ես դրեցի իմ ուղեբեռը ժապավենի վրա և սկսեցի անցնել անվտանգության գոտին: Հենց պայուսակներս վերցրի, տեսա՝ կարմիր վերնաշապիկով մի մարդ թռչում է վրաս․ դա Մելիքյանն էր: Նա հարվածեց ինձ ականջիս մոտակայքում: Սկսվեց քաշքշուկը. մենք սկսեցինք նրա հետ հարաբերություններ պարզել, որից հետո հանկարծ մեջքիս կողմից գլխիս հարված ստացա:

— Ո՞վ է հարվածել քեզ:
— Պատկերացում չունեմ. ես տեսա միայն Մելիքյանին ու նրա օգնականին: Հետո ոստիկանությունը վազեց, բաժանեց մեզ և տարավ ոստիկանության բաժին: Այնտեղ ես անմիջապես ասացի. «Տղաներ, ես ոչ մի բողոք չունեմ»:

— Ինչո՞ւ որոշեցիք բողոք չգրել:
— Ինչպե՞ս կարող եմ ձեզ բացատրել … Ես մեծացել եմ այնտեղ, որտեղ դա չի ընդունվում. Բարնաուլում, ժամանակին ես մեծացել եմ փողոցում: Այստեղ ես ուզում էի տղամարդավարի լուծել հարցը, բայց Մելիքյանը, ըստ ամենայնի, վիրավորված էր, և նա որոշեց պատասխանել։ Թող այդպես լինի. ես իմ հարցը այլ կերպ որոշեցի, ինձ համար անընդունելի է բողոք գրել: Ոչ մի բողոք չունեմ:

— Ի՞նչ եղավ հետո:
— Թռիչքի համար ժամանակ չունեի: Վերադարձա Երևանում վարձակալած բնակարան և մեկ օր էլ անցկացրի Հայաստանում: Հաջորդ օրը ես տուն թռա` Ռուսաստան:

— Հաղորդվում էր, որ Մելիքյանի հետ միասին «Փյունիկի» գլխավոր տնօրենի տեղակալն ու Հայաստանի ֆուտբոլի ֆեդերացիայի գործկոմի անդամ Կիմ Առաքելյանն էին …
— Առաքելյանին ես տեսա, երբ ոստիկանության բաժին էի գնում: Նա նոր էր դուրս գալիս այնտեղից: Ասում են՝ նա ինձ ևս ծեծել է, բայց ես նրան չէի տեսել: Ես տեսա մարզիչ Մելիքյանին և նրա օգնականին: Հարձակվողները, դատելով տեսախցիկներից, հաստատ երեքն էին: Մելիքյանը, նրա օգնականը և մեջքից հարվածող տղամարդը: Ո՞վ էր նա՝ գլխավոր տնօրենի տեղակալը, թե՞ վարորդը, չգիտեմ:

— Դուք կրկին հանդիպե՞լ եք Մելիքյանի հետ:
— Ոչ

— Ակումբի՞ց էլ որևէ մեկը չի կապվել:
— Ոչ, իսկ ի՞նչ կարիք կա: Նրանք տվել են իմ գումարը. նրանցից բողոքներ չկան: Նրանք ամեն ինչ ճիշտ արեցին, մենք գեղեցիկ բաժանվեցինք:

— Երբ տաքսի նստեցիք, պատկերացնո՞ւմ էիք, որ հետո հետապնդում է սկսվելու:
— Ես չէի էլ կարող մտածել դրա մասին: Ես հանգիստ գնացի: Ես միայն մտածում էի, որ արեցի այն, ինչ պետք է: Լավ, եթե ինձ բռնեին օդանավակայանի մոտ, ինչ-որ կերպ դա կհասկանայի: Բայց անմիջապես շենքի մեջ … Ուղղակի սարսափելի է:

— Մինչ այդ ինչպե՞ս են զարգացել ձեր հարաբերությունները Մելիքյանի հետ:
— Դա իմ առաջին մրցաշրջանն էր թիմում: Սկզբում ինձ կանչեց մեկ այլ մարզիչ, իսկ Մելիքյանը եկավ հունվարին: Մեր հարաբերությունները միանգամից չստացվեցին: Նոր մարզիչը մոտեցում չուներ ինձ պես տարեց ֆուտբոլիստի նկատմամբ: Գուցե նա պարզապես չունի բավարար փորձ: Չեմ կարող ասել, որ ես բարդ մարդ եմ. իմ կարիերայի 17 տարվա ընթացքում մարզիչների հետ խնդիրներ չեն առաջացել: Ավելին, երկու տարի էլ խաղացել եմ Հայաստանում, և մինչ օրս հիանալի հարաբերություններ ունեմ այլ մարզիչների հետ: Որևէ խնդիր չի եղել, հատկապես վիրավորանքներ ու ծեծկռտուքներ: Ես հարգում եմ մեծերին:

— Աջակցության խոսքեր ստացել ե՞ք:
— Այո, իհարկե. Շատերն աջակցում են ինձ, բայց ինձ դուր չի գալիս այն ձևակերպումը, որ երեք հայ հարձակվեց ինձ վրա, ասում են … Հասկացեք, չկա վատ ազգ, կան վատ մարդիկ: Ես կոնֆլիկտ ունեի Մելիքյանի հետ, բայց ազգը մեղավոր չէ: Ես սիրում եմ Հայաստանը: Ապրել եմ այստող երեք տարի, և երբևէ խնդիրներ չեն եղել:

— Ի՞նչ եք պատրաստվում անել հետո:
— Չնայած ես արդեն 35 տարեկան եմ, բայց ես դեռ ոգևորություն ու ցանկություն ունեմ շարունակելու ֆուտբոլ խաղալ: Եթե ​​առաջարկ լինի Հայաստանից, ես սիրով կընդունեմ այն: Վախենալն ու թաքնվելն իմ մասին չէ: Ես ուզում եմ, և որ ամենակարևորն է՝ կարող եմ խաղալ:

❗ Արձագանք՝ Մելիքյանի մեկնաբանությանը

Ավելի վաղ Եղիշե Մելիքյանը խոսել էր այդ միջադեպի մասին՝ նշելով, որ․«Այո, երբեմն անհրաժեշտ է լինում խոսել բարձր տոնայնությամբ, բայց բանը չի հասել անձնական վիրավորանքներին»։

«Մելիքյանի խոսքերը բացարձակ սուտ են: Նա իսկական ստախոս է: Չգիտեմ, նա հավանաբար ցանկանում է փրկել իր մարզչական կարիերան, քանի որ ասում է, որ ինքն այնտեղ չի եղել … Դուք կարող եք դիտել տեսախցիկները, ամեն ինչ այնտեղ կարող եք տեսնել:

Մելիքյանն ասաց, որ անպայման կսեղմի՞ իմ ձեռքը, երբ հանդիպենք: Բարև կտամ, երևի, նա ինձնից մեծ է: Բայց ես ձեռքը չեմ սեղմելու: Դեռ չեմ կարողանում հասկանալ, թե նա ինչ է ուզում ինձանից՝ վիրավորե՞լ, թե՞ ինչ: Ես չէի խանգարում նրան, ես թիմին չէի հանում նրա դեմ, ես պրոֆեսիոնալ էի իմ գործում: Ինձ համար առեղծված է, թե ինչու նա իրեն այդպես պահեց: Եթե ​​դուք չեք ցանկանում խաղադաշտ դուրս բերել ֆուտբոլիստին, դա ձեր իրավունքն է, հենց դրա համար եք գլխավոր մարզիչը: Բայց ինչու՞ բղավել ու վիրավորել», — ասել է Կոբյալկոն «Чемпионат»-ին տված հարցազրույցում:

Ծանուցում. Ենթադրյալ հանցանքի մեջ կասկածվողը կամ մեղադրվողը համարվում է անմեղ, քանի դեռ նրա մեղավորությունն ապացուցված չէ ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքով սահմանված կարգով` դատարանի` օրինական ուժի մեջ մտած դատավճռով:

Աղբյուր՝ «Чемпионат»

Կարդացեք նաև՝ Անձնական վիրավորանք ու ծեծկռտուք չի եղել. Եղիշե Մելիքյանը մեկնաբանել է հայտնի միջադեպը

Երևանի «Փյունիկի» գլխավոր մարզիչ Եղիշե Մելիքյանը մեկնաբանել է հարձակվող Անտոն Կոբյալկոյի հետ տեղի ունեցած միջադեպը:

«Ցանկացած ակումբում էլ լինում են տարաձայնություններ. դա շատ նորմալ է։  Իրականում, ոչ մի ծեծկռտուք   տեղի չի ունեցել։ Ֆուտբոլում լինում են անհամաձայնություններ մարզչի ու ֆուտբոլիստների միջև։ Այո, երբեմն անհրաժեշտ է լինում խոսել բարձր տոնայնությամբ, բայց բանը չի հասել անձնականի վիրավորանքներին։
Տարբեր լրատվակններ սկսեցին գրել, որ ես եղել եմ օդանավակայնում, բայց դա այդպես չէ։ Ես  ակումբի մարզաբազայում էի, որտեղ էլ նրան ասացի, որ նա՝ որպես ֆուտբոլիստ, այլևս չի համապատասխանում իմ պահանջներին, քանի որ խաղադաշտում ես ավելի շատ սպասելիքներ ունեի նրանից։

Կրքերը շատ ժամանակ թեժանում են, բայց սա ֆուտբոլ է։ Ես չեմ վիրավորել ֆուտբոլիստի մորը։ Միակ բանը, որ ես նրան ասել եմ, այն է, որ նա չկարողացավ դրսևորել իրեն այս ակումբում։ Բայց դա չի նշանակում, որ նա վատ ֆուտբոլիստ է։ Միգուցե նա կարողանա ավելի լավ խաղալ մեկ այլ թիմում։

Ես հաստատ կսեղմեմ Կոբյալկոյի ձեռքը, եթե նորից տեսնեմ նրան։ Նա ներդրել է իր ուժերը խաղադաշտում ու չի դավաճանել թիմին։ Ես գոհ չէի նրա մրցելույթներից, ու դրանում ոչ մի վատ բան չկա, բայց այս ամենից ինչ-որ ֆիլմ սարքեցին»,-Մելիքյանի խոսքերն է փոխանցում Spoert24.ru-ն:

Մայիսի 20-ին «Զվարթնոց» օդանավակայանում «Փյունիկի» գլխավոր մարզիչ Եղիշե Մելիքյանը ծեծել է թիմի հարձակվող Անտոն Կոբյալկոյին։ Այս մասին հաղորդում է «Championat»-ը՝ հղում անելով իրավիճակին ծանոթ իր աղբյուրին։

Նշվում է, որ մարզչի ու խաղացողի հարաբերությունները լարվել են «Փյունիկ»-«Արարատ-Արմենիա» խաղի ժամանակ։ Արդյունքում, ակումբը որոշել է ժամանակից շուտ խզել խաղացողի պայմանագիրը, որն ավարտվելու էր մայիսի վերջին։

«Մայիսի 20-ին՝ Ռուսաստան մեկնելուց առաջ, Կոբյալկոն գնացել է ակումբի բազա՝ թիմին հրաժեշտ տալու, որը մեկնում էր Գյումրի՝ «Շիրակի» հետ խաղին։ Կոբյալկոն մոտեցել է հրաժեշտ տալու Մելիքյանին ու խնդրել է ներողություն խնդրել, որ նա «Փյունիկ»-«Արարատ-Արմենիա» խաղի ժամանակ հայհոյել է իր մորը։ Մերժում ստանալով՝ Կոբյալկոն թիմի առաջ ապտակել է մարզչին ու բազայի տարածքից փախել է օդանավակայան։

Օդանավակայանում Կոբյալկոյին բռնել են Եղիշե Մելիքյանն ու «Փյունիկի» գլխավոր տնօրեն, ՀՖՖ գործադիր կոմիտեի անդամ Կիմ Առաքելյանն ու մարդկանց առաջ ծեծել են նրան՝ պառկեցնելով գետնին ու գլխին բազմաթիվ հարվածներ հասցնելով։ Ոստիկանությունում Կոբյալկոն հրաժարվել է ցուցմունք տալ ու մեկնել է Ռուսաստան»,- իր աղբյուրի խոսքերն է մեջբերում «Championat»-ը։

Shamshyan.com-ը ևս անդրադարձել է միջադեպին՝ գրելով, որ ոստիկանության «Զվարթնոց» օդանավակայանի գծային բաժնում նյութեր են նախապատրաստվում երեկ՝ մայիսի 20-ին, օդանավակայանում տեղի ունեցած միջադեպի փաստով:

Ծանուցում. Ենթադրյալ հանցանքի մեջ կասկածվողը կամ մեղադրվողը համարվում է անմեղ, քանի դեռ նրա մեղավորությունն ապացուցված չէ ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքով սահմանված կարգով` դատարանի` օրինական ուժի մեջ մտած դատավճռով:

Vbet ՀՊԼ-ի 4-րդ տուրի շրջանակում այս րոպեներին ընթանում է «Գանձասար-Կապան» — «Փյունիկ» հանդիպումը:

29-րդ րոպեին, օտվելով Վասպուրակ Մինասյանի կոպիտ սխալից, Անտոն Կոբյալկոն բացեց խաղի հաշիվը: Ի դեպ, այս գոլը «Փյունիկի» համար նոր առաջնությունում առաջինն էր:

«Փյունիկի» նորեկ, 34-ամյա ռուս հարձակվող Անտոն Կոբյալկոն երևանյան ակումբի շարքերը համալրելուց հետո առաջին հարցազրույցն է տվել ակումբի մամուլի քարտուղարությանն ու ընդգծել՝ իր տեղափոխության հարցում գլխավոր մարզչի գործոնն ամենակարևորն էր.

«Շատ ուրախ եմ, որ կարողացա միանալ թիմին: Որքանով՝ ես գիտեմ, սա Հայաստանի ամենատիտղոսակիր ակումբն է:Շատ հաճելի է, որ ես այստեղ եմ:

Իմ տեղափոխության հարցում գլխավոր մարզչի գործոնն ամենակարևորն էր, քանի որ նա ցանկանում էր ինձ տեսնել թիմում, իսկ եթե գլխավոր մարզիչը քեզ ցանկանում է տեսնել թիմում, դա մեծ վստահություն և ցանկություն է տալիս՝ այդ ակումբում խաղալու համար»,- ասել է Անտոն Կոբյալկոն:

Հիշեցնենք՝ օրերս «Փյունիկի» գլխավոր մարզչի պաշտոնը ստանձնեց «Արարատ-Արմենիայի» նախկին մարզիչ Արտակ Օսեյանը:

Կոբյալկոն, որը նախորդ երկու մրցաշրջանների ընթացքում «Արարատ-Արմենիայի» հետ նվաճել էր Հայաստանի չեմպիոնությունը, պատմում է՝ ինչ է անհրաժեշտ չեմպիոն դառնալու համար.

«Հայաստանի առաջնությունը վերջին 2 տարվա ընթացքում շատ հետաքրքիր է դարձել, և ամեն ինչ վճռվում է միայն վերջին տուրում: Եվրագավաթային ուղեգրերի համար նվազագույնը 4 թիմ է պայքարում և հանդիպումները շատ լարված ու հետաքրքիր են անցնում միշտ:

Չեմպիոն դառնալու համար հաղթողի բնավորություն է անհրաժեշտ, վարպետություն, համախմբվածություն: Միայն միասնական ուժերով կարող ենք արդյունքի հասնել, ինչպես՝ ամենուր»,- ասել է ռուս հարձակվողը ու երկրպագուներին կոչ արել աջակցել իրենց.

«Երկրպագուներին կոչ եմ անում աջակցել մեզ: Մենք կփորձենք ձեզ ուրախացնել մեր խաղով:Ամեն ինչ ձեզ համար»,- ասել է Կոբյալկոն:

«Փյունիկ» ՖԱ-ն պայմանագիր է կնքել 34-ամյա ռուս հարձակվող Անտոն Կոբյալկոյի հետ։ Այս մասին հայտնում է երևանյան ակումբի պաշտոնական կայքը:

Ֆուտբոլիստի վերջին ակումբը եղել է «Արարատ-Արմենիան»։

Մինչև Հայաստան տեղափոխվելը Կոբյալկոն հանդես է եկել ռուսական «Նովոկուզնեցկ», «ԿամԱԶ», «Ուրալ», «Օրենբուրգ», ԲՄԱ Խաբարովսկ և «Բալթիկա» ակումբներում։

«Փյունիկ ՖԱ»-ն բարի գալուստ և հաջող խաղ է մաղթում Անտոն Կոբյալկոյին։

Կոբյալկոն և Մալաքյանը կարիերան կշարունակեն Փյունիկում

«Արարատ-Արմենիայի» նախկին ու ներկայիս ֆուտբոլիստներ Անտոն Կոբյալկոն և Գոռ Մալաքյանը մոտ են Երևանի «Փյունիկի» շարքերը համալրելուն: Այս մասին հայտնի է դարձել ArmSport-ին:

Հիշեցնենք՝ օրեր առաջ «Փյունիկի» գլխավոր մարզչի պաշտոնը ստանձնեց Արտակ Օսեյանը, ով ավելի վաղ Վարդան Մինասյանի օգնականն էր «Արարատ-Արմենիայում»:

Երկուշաբթի օրն «Արարատ-Արմենիան» հայտնեց Կոբյալկոյի՝ թիմից հեռանալու մասին. 34-ամյա ռուս հարձակվողի և ակումբի միջև կնքված պայմանագրի ժամկետն ավարտվել էր:

Անտոն Կոբյալկոն երևանյան թիմին միացել էր 2018 թվականի ամռանը: «Արարատ-Արմենիայի» կազմում Անտոնը մասնակցել է 65 խաղի և դարձել է 30 գոլի և 16 գոլային փոխանցման հեղինակ: «Արարատ-Արմենիայի» հետ երկու անգամ դարձել է Հայաստանի չեմպիոն:

Ինչ վերաբերում է Գոռ Մալաքյանին, ապա 26-ամյա կիսապաշտպանը ևս 2018թ. ամռանն է համալրել երևանյան թիմի շարքերն ու այս ընթացքում «Արարատ-Արմենիայի» կազմում Հայաստանի առաջնության 40 հանդիպման է մասնակցել:

«Արարատ-Արմենիայի» Facebook-յան էջը տեղեկացնում է, որ Անտոն Կոբյալկոն հեռացել է թիմից։

34-ամյա ռուս հարձակվողի և ակումբի միջև կնքված պայմանագրի ժամկետն ավարտվել է:

Անտոն Կոբյալկոն «Արարատ-Արմենիային» էր միացել 2018 թվականի ամռանը: «Արարատ-Արմենիայի» կազմում Անտոնը մասնակցել է 65 խաղի և դարձել է 30 գոլի և 16 գոլային փոխանցման հեղինակ։

«Արարատ-Արմենիայի» մամուլի քարտուղարությունը նոր` ֆոտոշոփ չելենջ է սկսել ֆեյսբուքում:

«Որտե՞ղ, կամ ի՞նչ իրավիճակում ես տեսնում Անտոնին:

Ստեղծի՛ր նկարը և տեղադրի՛ր մեկնաբանություններում, լավագույն տարբերակները կհայտնվեն մեր էջում»,- ասվում էր «Արարատ-Արմենիայի»` Անտոն Կոբյալկոյի լուսանկարին կից գրառման մեջ:

Երկրպագուներն արդեն իսկ մի քանի տարբերակ են ներկայացրել:

«Արարատ-Արմենիայի» չելենջին մասնակցել են նաև Վանաձորի «Լոռին»` բավականին հետաքրքիր տարբերակ ներկայացնելով.